Majid’s Reviews > هنر عشق ورزيدن > Status Update

برشت از قول یکی از قهرمانان خود در نمایشنامه‌ی «عظمت و انحطاط شهر ماهاگنی»‌ بدین شکل بیان می‌کند:ا

«این شادی که خریدم شادی نبود. و این آزادی که با پول به دست آوردم آزادی نبود. خورده‌ام و هرگز سیر نشده‌ام، آب دیده‌ام و تشنه‌تر شده‌ام، پس جامی آب به من بدهید.»ا

داستان زندگی بشر در طی تاریخ صد هزار ساله وجودش، در عین حال که تلاشی مداوم به خاطر تامین نیازهای اولیه‌اش بوده است، داستان دردناکی نیز بخاطر فرار از تنهایی و جداییش می‌باشد

انسان فهمیده انسانی است که بیش از هرکس دیگر به «تنهایی» فلسفی خود واقف است و از این رو به آسانی پی می‌برد که فقط از راه عشق ورزیدن می‌تواند به این تنهایی فلسفی خود خاتمه دهد

اگرچه شخص آگاهانه از محبوب نبودن می‌ترسد، در واقع، به طور ناخودآگاه از دوست داشتن بیم دارد

تربیت یعنی کمک کردن به طفل برای تحقق بخشیدن به استعدادهای بالقوه‌ی وی؛ دخل و تصرف درست عکس تعلیم و تربیت است. دخل و تصرف بر عدم ایمان به استعدادهای بالقوه و نیز بر این اعتقاد مبتنی است که کودک فقط در صورتی درست بار می‌آید که بزرگسالان آنچه را مطلوب می‌دانند در او ایجاد کنند و آنچه را نامطلوب می‌دانند در او بکشند. انسان ماشینی احتیاجی به ایمان ندارد، زیرا در او زندگی هم یافت نمی‌شود

ایمان ناخردمندانه اعتقادی (به یک شخص یا عقیده) است که اساس آن تسلیم به مرجعی عاری از خرد است. بر عکس، ایمان خردمندانه اعتقادی است که از تجربه‌ی آدمی در فکر و احساس سرچشمه می‌گیرد [...] ایمان ناخردمندانه حقیقت پنداشتن چیزی است فقط بخاطر اینکه قدرتی آن را توصیه کرده است یا اکثریت قبولش دارند، ایمان خردمندانه از اعتقادی مستقل سرچشمه می‌گیرد که بر پایه‌ی تفکر و مشاهده‌ی ثمربخش استوار است، ولو آنکه مغایر عقیده اکثریت باشد

واقع‌بینی در اندیشیدن را خرد می‌نامند؛ رویه‌ی عاطفی آدمی، که خرد او بدان متکی است، فروتنی نام دارد. فقط وقتی می‌توانیم واقع‌بین باشیم و از خرد در اعمال روزانه مدد جوییم که با فروتنی به جهان بنگریم، و از رویای کودکانه‌ی همه‌چیزدانی و بر همه کاری توانا بودن آزاد شده باشیم

حصول عشق واقعی فقط زمانی امکان دارد که دو نفر از کانون هستی خود با هم گفت و شنود کنند، یعنی هریک بتواند خود را در کانون هستی دیگری درک و تجربه کند

اگر ماهیت عقل سلیم خروج از زهدان و رشد در دنیا را تقاضا می‌کند، ماهیت بیماری روانی شدید آدمی را به سوی زهدان و فرو رفتن در آن می‌کشاند، و این به معنی دور شدن از زندگی است