penta’s Reviews > Miecz Przeznaczenia > Status Update

Czy to dobra książka? Nie. Czy byłam zbyt surowa? Tak.

Tym razem dużo przychylniej spojrzałam na "Wieczny ogień", może dlatego że mam tak bardzo dosyć tej atmosfery, że wszystko jest do dupy

Jaskier śmiejący się ze związanej Yennefer i szydzący, że zostanie 'najwyżej' zgwałcona, co w jej wieku to zresztą komplement, to nadal chyba najgorsze, co kiedykolwiek czytałam.

"Coś więcej": Jedyne opowiadanie w zbiorze, które mi się podobało bez większych "ale".

"Miecz przeznaczenia": Sapkowski ma dwa rodzaje dialogów - albo takie (pseudo)zabawne o pierdołach, either hit or miss, albo podniosłe pierdolenie, też o niczym, jakiego by się Sanderson nie powstydził. W tym tekście prezentuje ona, za to zero uzasadnień, czemu Geralt spierdala przed Ciri.

"Trochę poświęcenia": So far jedyne naprawdę godne uwagi opowiadanie w zbiorze, ale oczywiście musi być powracający żart o cyckach. A Essi Daven zasłużyła na więcej – nie tylko niż jej smutny koniec, ale też nie wiem, co taka wartościowa dziewczyna miałaby zobaczyć w Geralcie. Choć ostatnia strona pokazuje, że Sapek potrafiłby pisać coś emocjami stojącego.

"Wieczny Ogień": Dawno nie czytałam tak niepotrzebnego tekstu. Also jakie to urocze, nasi panowie będą bondingować w burdelu ❤️❤️ W latach 90-tych do Polski jeszcze nie dotarła świadomość jak przesrane w takiej branży mają kobiety, która jakoś była obecna w wydawanym za morzem PLiO.

"Okruch lodu": To mogło być dobre opowiadanie, bo i takie się zapowiadało, a potem wszyscy zaczęli mówić jakby pisała ich ta jedna osoba na pbf, co ją jarają "liryczne" posty, z Yennefer wyszło kurwiszcze z charakteru (sns), i w ogóle to jest to idealna alegoria całego romansu Geralta i Yenn: dużo wzniosłych słów, ale o co chodzi to kij wie.

"Granica możliwości": To opowiadanie ma na Legimi prawie sto stron, a jakby ze dwadzieścia uciąć to nic by się nie stało. Zabijanie smoków: nie okej. Żarty z gwałcenia Yennefer: jak najbardziej okej. Mmm, lewicowa literatura.