Hamed’s Reviews > Martyr! > Status Update

اگه زودتر خونده بودمش حتماً دیدم بهش فرق می‌کرد. این روزا عزادارِ بی‌کس بودن خودمونم. ایرانی در دنیا یتیمه‌. در ایران هم. اینجا تنهایی کارکتر اصلی داستان از بحران هویتشه و کاوه اکبر این بحرانو جا داده توی اسم این کارکتر که باید اولین نشان روشن از هویتش باشه: سایرِس برای آمریکایی‌ها، کورش برای باباش، سیروس برای مامانش و هیچکدوم برای خودش

اصلا رغبتی به خوندش نداشتم؛ با اینکه راوی سوم شخصه ولی چیزایی که ازش شنیده بودم به شدت شبیه آتوفیکشن بود و خب، این بی‌بخارترین نوع از داستان نویسیه.
اما ارزش یه دوست خوب اینه که کتابیو بهت هدیه میده که خودتم نمیدونستی قرار باهاش کیفور شی. کاوه اکبر اونقدر بولد و بی‌پروا ست که تمام شباهتای این کتاب به آتوفیکشنو بی‌معنی می‌کنه.