Ceena’s Reviews > لویاتان > Status Update

هر چه جلوتر رفتم کم‌تر با هابز هم‌نظر شدم. تناقض بزرگ هابز اینجا است که طرح جامعه‌ای غیرآرمانی ریخته؛ جامعه‌ای که مبنای آن شک و بدبینی به انسان‌ است. ولی در عین حال به روشنگری و «تفکر عمیق» هم باور دارد. و در تمام بخش دوم بین این دو در رفت و آمد است. تنها نکته‌ای که تا حدودی به آن امید بسته بودم محدود کردن لویتان خودکامه با تبصره‌هایی از حقوق انسانی است. اما تنها تا حد کمی در انتهای فصل به آن پرداخته شد

از فصل ۱۵ به بعد هرچقدر هم بخواهیم انصاف بخرج دهیم نمیتوان با هابز مخالف نبود! تمام طرح قوانین طبیعی بر اساس بدبینی شدید به ذات پلشت انسان شکل گرفته. در فصل ۱۷ این بدبینی با سوگیری شدید و جانبدارانه به حکومت پادشاهی مطلقه هویدا میشود. اساس فلسفه سیاسی هابز تا به اینجا ترس است. و بر اساس این ترس حاکمیت مطلقه مرکزی بهترین پاسخ است. از این بابت فلسفه سیاسی هابز به شدت بزدلانه است و افق‌ کوتاهی متصور میشود

فصل‌های انتهایی بخش اول درباب انسان که به طرح‌بندی قوانین و حق و جامعه مدنی می‌پردازد جذاب‌تر و قابل تامل از بودند. هرچند در برخی نظر من کاملا متضاد با هابز بود

نایب بسیار سریع به نتیجه‌گیری‌های طبع انسان و رفتارها می‌رسد. نمی‌توانم با اکثر نتیجه‌گیری‌های او موافق باشم.

گرچه فصل انسان با آنتالوژی مشابه اسپینوزا شروع می‌شود ولی به نظرم هابز در جاهایی دقت و وسواس اسپینوزا را ندارد بلکه به سرعت نتیجه‌گیری میکند.

مقدمه مک‌فارسون خیلی خوب و کامل بود.