Sepehr Omidvaar’s Reviews > مالینا > Status Update

هیچ‌چیز برایم روشن‌تر از عظمت بدبختی‌ام نیست. دردی بی‌پایان، عادلانه، تمام اعصابم و هر نقطه از بدنم را با قدرت دربرگرفته است، بسیار خسته‌ام، اجازه بدهید به شما بگویم که چقدر خسته‌ام....

ما همه واژه‌ها و مکان‌ها را جست‌وجو می‌کنیم و اجازه می‌دهیم آن هاله‌ای که من برای زندگی‌کردن به آن نیاز دارم شکل بگیرد؛ آن‌وقت زندگی کمتر غم‌انگیز خواهد بود.

فقط برای همین باید والاترین مدال‌ها را به ایوان بدهم، و والاترینشان را هم به این خاطر تقدیمش کنم که دوباره پیدایم کرد، گذشته‌ام را کشف کرد، لایه‌های ابتدایی وجودم، آن منِ مدفون‌شده را آشکار کرد. او را برای همه استعدادهایش تقدیس خواهم کرد، اما کدامیک از استعدادهایش؟ کدام‌یک؟ چون هنوز پایانی در دیدرس نیست و نباید هم پایانی باشد. پس با چنگ‌زدن به ساده‌ترین چیزها آغاز می‌کنم؛ ساده‌ترینش اینکه او دوباره مرا می‌خنداند.

تنها خودم بودم که باید آن شب را می‌گذراندم، مست و بی‌هدف، محکومِ تاریک‌ترین شبِ ممکن.