Dream.M’s Reviews > The Distaff Side: Representing the Female in Homer's Odyssey > Status Update

1
The Odyssey, History, and Women A. /. Graham

حرف اصلی این مقاله خیلی ساده است. برخلاف تصور خلیی از مورخ‌ها، ادیسهٔ هومر فقط یک داستان خیالی نیست؛ بلکه یک تصویر واقعی از قرن هشتم پیش از میلاد میدهد و ثابت می‌کند زنان یونانی در تجارت، جامعه و به‌ویژه ساختن شهرهای جدید (مستعمرات) نقش پررنگ و حیاتی داشته‌اند.

نویسنده (A. J. Graham) این ادعا را در سه مرحله مطرح می‌کند:
۱. ادیسه یک سند تاریخی معتبر است:
ادیسه بین سال‌های ۷۵۰ تا ۷۰۰ پیش از میلاد نوشته شده. درست است که داستانش دربارهٔ قهرمان‌ها و خدایان است، اما جوّ و فضای جامعه‌ای که هومر توصیف می‌کند، دقیقاً همان یونان قرن هشتم پیش از میلاد است؛ زمانی که یونانی‌ها تازه زدن دل به دریا، تجارت و مهاجرت را شروع کرده بودند.

۲. حضور زنان در تجارت و بازار:
در دنیای ادیسه، زنان هم در ساختار جامعه حضور دارند و هم متأسفانه بخشی از واقعیت تلخ آن زمان یعنی تجارت برده بوده‌اند (مثل دایه‌ها و خدمتکارهایی که خریدوفروش می‌شدند).

۳. رد یک فرضیهٔ غلط دربارهٔ مهاجرت مردان یونانی:
خیلی از مورخ‌ها می‌گفتند وقتی یونانی‌ها برای فتح سرزمین های جدید میزفتند تا در آنجا شهر بسازند، فقط مردها به این سفرها می‌رفتند و آنجا با زن‌های بومی ازدواج می‌کردند. نویسنده با سه دلیل محکم این حرف را رد می‌کند و می‌گوید زن‌های یونانی حتماً همراهشان بوده‌اند:

الف) دلیل مذهبی: جامعهٔ یونانی بدون خدایانش معنی نداشت و بخش زیادی از ادارهٔ مراسم‌های مذهبی دست زن‌های یونانی بود. زن‌های بومیِ آن منطقه‌ها اصلاً زبان و دین یونانی‌ها را بلد نبودند که بخواهند این کار را بکنند.

ب) نگاه فرهنگ یونانی به زن‌ها: در ادیسه، زن‌های غیریونانی یا برده‌اند یا مثل سیرسه و کالیپسو موجوداتی خطرناک و آسیب‌زننده. در مقابل، زن آرمانی و شایسته برای زندگی و همسری، فقط زن یونانی است (مثل پنه‌لوپه).

ج)اشتباه در برداشت از تاریخ: اگر در نوشته‌های قدیمی اسم زن‌ها کمتر آمده، به خاطر نوع تاریخ‌نویسی مردانهٔ آن زمان است، نه اینکه زن‌ها در سفرهای مهاجرتی حضور نداشته‌اند.

خلاصه اینکه هومر در ادیسه به ما نشان می‌دهد که یونانی‌ها ساختن یک جامعهٔ جدید در دوردست‌ها را بدون حضور و همراهی زن‌های یونانی اصلاً ممکن نمی‌دانسته‌اند.