book_in_hands_’s Reviews > Czasami cię pragnę > Status Update

tutaj jest tak męcząco wiele wątków. wszystkie z nich są chaotyczne, niewiele faktycznie ciekawie prowadzonych. mam wrażenie że moznaby było skrócić je o połowę i wtedy odbiór byłby zdecydowanie przyjemniejszy

“No i Philip… Philip jest takim ideałem, co nie? Wtedy na urodzinach Caleba, ty się posikałeś, a on… a on nie.”

Girl, z takimi standardami to ja się nie dziwię że masz non stop nowego chłopa, który przy okazji źle cię traktuje 💔

dlaczego ta książka się nagle skupia tylko na seksie

serio? główny bohater w momencie w którym zaczynają się do siebie zbliżać mówi, że trzeba to ukrócić bo dziewczyna na pewno tego nie chce. czemu? dlatego że znają się od dzieciństwa i jeśli w liceum pomyślałaby o związku, to zaczęłaby uciekać.
ALE TO BYŁO KIEDYŚ. WY JESTEŚCIE DOROSŁYMI LUDŹMI. MATKO. JEDYNA.

okej muszę zwrócić trochę honoru - zabieg ponownego streszczenia fabuły - tym razem z perspektywy Nicholasa, jest jak dla mnie świetnym zabiegiem. Możliwość poznania jego perspektywy w tak niecodzienny sposób jest całkiem ciekawa

“Niemammszkaniaalestudijęijeżdżęczarnymtakimnozapomniałemnazwyaleszybko.
-W porządku.
-Mangonapodjeździemożemysięprzjechać.”

“-Byc moze wzialem sobie do serca twoje życzenie i stwierdziłem, że zrobimy ci tu takie jakby randki w ciemno.
- Co? Co ty, Nick, jestes teraz moim alfonsem?”

“- Lubisz mnie sprawdzać co? - […] - To, że pytam o tajemniczą koleżankę nie znaczy, że jestem zazdrosna.
- Ale mogłabyś być
- Ale nie jestem
- Co nie jesteś?
- Zazdrosna
- Okej. Ja też nie jestem.”

Czy ja jestem pijana?

czy jako czytelnik mogę być informowana kiedy wprowadzani są nowi bohaterowie, a nie musieć zgadywać że jakieś randomowe imie do nich należy? byłoby miło