Żuża’s Reviews > Wszystkie me daremne żale > Status Update

“Pielęgniarki z kardiologii są o wiele zabawniejsze i bardziej przyjazne niż ich koleżanki z oddziału psychiatrycznego.
Jeśli więc już musicie trafić do szpitala, starajcie się skoncentrować cały swój ból w sercu, a nie w głowie.”

“Już dobrze. Starałam się sama nie rozpłakać - musimy przechodzić swoje załamania rotacyjnie, w przeciwnym razie wszystko będzie stracone. Już dobrze, powiedziałam, pocierając pięściami oczy.”

“Chwila, odezwali się ci z East Village, Elfrieda jest na oIom-ie? Co jej się stało?
Podcięła sobie żyły i próbowała się otruć, wyjaśniła mama. Gapiliśmy się na nią z Nikiem. Poparzyła sobie przełyk, ale nie umarła, dodała. Jeszcze nie tym razen.
Ona też pewnie z tego wyjdzie. Wszyscy w koncu jako przeżyją. A was co tutaj sprowadza w ten wieczór?”
Typowy wtorek core

“A ty co porabiasz? spytała.
Och, trudno powiedzieć,odparłam. Nic specjalnego. Uczę się, jak być porządnym nieudacznikiem.”

Musiałam być idealna, żebyś ty mogła wszystko spieprzyć, zresztą z przyjemnością to zrobiłaś. Jedna z nas musiała okazać pierdoloną empatię, znasz to słowo, bardzo przydatne, powinnaś się go nauczyć, a więc jedna z nas musiała okazać pierdoloną empatię tacie, z hektarami jego egzystencjalnego smutku. I kto to zrobił? Ty? Może mama?Nie! To byłam ja. Żebyś ty mogła beztrosko się bawić...

“Do pokoju wchodzi pielęgniarka i mówi zdziwiona:
och, nie widziała, że siedzę tu w ciemności. Jest nowa, więc przedstawiamy się sobie. Włącza światło i zauważa, że obie z Elf jesteśmy zapłakane, więc przeprasza i gasi je z powrotem. Jestem poruszona tym drobnym gestem współczucia. Pielęgniarka proponuje, że wróci za chwilę.”

“Czuję ulgę, że Elf chce założyć okulary. Że jest jeszcze coś, co pragnie zobaczyć.”

“Choć wydawało się to dziwne, rozumiałam jej potrzebę wykonania jakiegoś zadania, zadania, które miałoby wyraźną dramaturgię i pomyślne zakończenie.”

“Elf została przyjęta dobrowolnie, nie pod przy-musem, więc może stąd wyjść, kiedy ma na to ochotę.
Dopytuję, czy to nie za wcześnie, lecz Janice stwierdza, że to bardzo ważne, żeby pacjent poczuł, że ma prawo do podejmowania ważnych decyzji.
Cóż, mówię, bardzo ważną decyzją byłaby ta o zabiciu się, a nikt nie chce, żeby akurat taką decyzję podjęła, prawda?”

Hmm, czyli robi to, co jej każą. Wiem, że to nie zadowala mojej matki. Ona wierzy w walkę, sypiące się iskry i starcia na pięści, nie w potulną uległość. Z drugiej strony chce, żeby moja siostra jadła i przyjmowała lekarstwa.
Chce jednak, żeby Elf sama tego chciała.”