Magdalena’s Reviews > Lalka > Status Update

Wokulski zwiedzający Paryż to trochę 15-letnia ja w roku 1998 konfrontowana z istnieniem zadbanego i uporządkowanego dostatku państwa duńskiego ("Tu troszczą się nie tylko o człowieka, ale nawet o konia dając mu gładkie gościńce; tu dbają nawet o drzewa, przenoszą je w specjalnych wozach na nowe miejsce pobytu, chronią żelaznymi koszami od szkodników, ułatwiają dopływ wilgoci, pielęgnują w razie choroby.")

Izabela i jej całkowicie normalne oczekiwania od mężczyzn xD "Gdyby Wokulski był takim podróżnikiem, a przynajmniej górnikiem, który zrobił miliony, dziesięć lat mieszkając pod ziemią!"

Widzę, że optymizm w sprawie kierunku rozwoju społeczeństwa polskiego mniej więcej na tym samym poziomie u nas od stuleci („Słuchając tego, czasem myślę, że na ludzkość spada jakiś mrok duchowy, podobny do nocy. W dzień wszystko było ładne, wesołe i dobre; w nocy wszystko brudne i niebezpieczne. Tak sobie myślę, ale milczę; bo cóż może znaczyć sąd starego subiekta wobec głosu znakomitych publicystów (…)”)

Wokulski spaceruje po Powiślu: „W tym kraju tylko choroba, nędza i zbrodnia znajdują weselne łożnice, nawet przytułki dla potomstwa. Strach, co tu się stanie za kilka generacji…”
Ja: O, to o nas!