Jila’s Reviews > خاطرات یک گیشا > Status Update

رئیس را تنها چند دقیقه‌ی کوتاه در زندگی‌ام دیده بودم
اما بعد از آن دقایق بی‌شماری را در مجسم کردن او گذرانده بودم
برایم مثل آهنگی بود که گوشه‌هایی از آن را شنیده بودم
اما دائمن در ذهنم نواخته می‌شد
البته که به مرور زمان نوت‌ها اندکی تغییر کرده بود
مثل این که منتظر بودم پیشانی‌اش بلندتر و موهای خاکستری‌اش کم‌پشت‌تر باشد
در ابتدا که چشمم به او افتاد
چنان احساس آرامش کردم
که بدون ذره‌ای تردید
می‌دانستم او را یافته‌ام..

در زندگی هیچ چیز جز خوشحال کردن او (رئیس) برایم مهم نیست..

رفتم که از بدبختی‌ام فرار کنم
اما البته هیچگاه از بدبختی درون راه فرار نداریم..