Fryderyk Franciszek Adam’s Reviews > Borys Godunow > Status Update

Worotynski
Ba, Szujski, Worotynski...
Nie byle kto, książęta urodzeni.
Szujski
I urodzeni, i krwi Rurykowej.

Jasne: dziecięcia niewinnego krew
Na tron mu wstąpić teraz nie pozwala.

Szujski
Pozwoli!... Borys nie jest tak nieśmiały!
Jakaż to cześć dla całej Rusi, dla nas!
Wczorajszy rab, Tatarzyn, zięć Maluty,
Zięć kata i sam w duszy także kat
Monomachowy weźmie sceptr i kołpak...

Worotynski
Tak, rodu nieznacznego jest, my lepsi.

Szujski
Nie chwalę się, lecz w razie czego pewne,
Że żadna kaźń nie zdoła mnie odstraszyć:
Nie jestem tchórzem, ale i nie głupcem, I darmo łba pod topór nie nadstawię.

Szujski
Cóż więc miałem czynić?
Teodorowi wyznać? Przecież car
Oczami Godunowa wszystko widział,
Uszami Godunowa słyszał wszystko:
Przypuśćmy, że wszystkiemu dałby wiarę,
Wnet Borys by mu ją wyperswadował, A dalej właśnie mnie by uwięzili I dnia pewnego, tak jak mego stryja, W więzieniu głuchym cichcem zadusili.

Zastałem wówczas świeże jeszcze ślady,
Morderstwa świadkiem było całe miasto,
Wszyscy mieszczanie zgodnie zaświadczyli,
Tak że wróciwszy mogłem jednym słowem
Mordercę ukrytego wskazać jawnie.

Szujski
Powiem, że na próżno
Lała się krew dziecięcia-carewicza,
Że jeśli tak, to Dymitr mógłby żyć.
Worotynski
Okrutna zbrodnia. Zresztą, czy na pewno
Dymitra zgładził Borys?

Próżno błagali siostrę, by Borysa
Na panowanie pobłogosławiła;
Caryca - mniszka smętna -jest podobnie
Jak on surowa i nieprzebłagana:
Widać sam Borys tym ją natchnął duchem.
Co będzie, jeśli władca rzeczywiście
Rządzenia zbrzydził sobie niepokoje I na bezpański tron nie zechce wstąpić?
Co powiesz wtedy?

Worotynski
Ale miesiąc już upływa,
Kiedy, zamknąwszy się w klasztorze z siostrą,
Porzucił, zda się, wszystko, co doczesne.

Czym skończą się? Domyślić się nie trudno:
Pokrzyczy jeszcze i popłacze lud, A Borys jeszcze trochę się pokrzywi,
Jak pijanica nad kielichem wina, I wreszcie miłościwie, jak to on,
Koronę carską kornie przyjąć raczy, A potem - potem będzie nami rządzić
Jak dawniej.

Worotynski
Wspólną nad miastem władzę nam zwierzono,
Lecz, zdaje się, pilnować nie ma kogo: W Moskwie ni ducha, za patriarchą w ślad
Do monasteru cały lud pociągnął.
Jak myślisz, czym się skończą niepokoje?

Szujski
Czym skończą się? Domyślić się nie trudno:
Pokrzyczy jeszcze i popłacze lud, A Borys jeszcze trochę się pokrzywi,
Jak pijanica nad kielichem wina, I wreszcie miłościwie, jak to on,