maryam’s Reviews > والس خداحافظی > Status Update

من باید از خودم بپرسم که می‌خواهم بچه‌ام را به چه دنیایی پرتاب کنم. مدرسه فورا از من میگیردش تا کله‌اش را از دروغ‌هایی که من در طول در طول عمرم به عبث با آنها جنگیده‌ام پر کند. واجب کرده تا نگاه کند تا بچه‌ام در برابر چشمم یک خرف سازشکار از آب دربیاد؟ یا باید افکار خودم را بهش تلقین کنم و ببینم که مثل خودم رنج می‌کشد. برای اینکه گرفتار همین کشمکش‌هایی خواهد شد که من هستم؟

- حتی خاطرات دردناک هم ایجاد نوعی علاقه میکند.
-: به چی؟ به ماندن در مملکتی که در آن متولد شده‌ام؟ مثل این است که جایی که درخت نمی‌تواند در ان قد بکشد، خانه‌ی درخت باشد. خانه‌ی درخت جایی است که در آن‌جا خرمی بیابد.