Hanie’s Reviews > متن و شرح مثنوی مولانا جلد 1 > Status Update

هر نفس نو ميشود دنيا،و ما
بي خبر از نو شدن اندر بقا

گفت شير:آري،ولي رب العباد
نردباني پيش پاي ما نهاد
پايه پايه رفت بايد سوي بام
هست جبري بودن اينجا طمع خام
پاي داري.چون كني خود را تو لنگ؟
دست داري،چون كني پنهان تو چنگ؟

زاري ما شد دليل اضطرار
خجلت ما شد دليل اختيار
گر نبردي اختيار اين شرم چيست؟
وين دريغ و خجلت و آزرم چيست؟

جبر و اختيار!موضوعي كه هيچوقت نتونستم دركش كنم!

خاك، امين و هرچه در وي كاشتي
بي خيانت جنس آن برداشتي
اين امانت زآن امانت يافته ست
كآفتاب عدل بر وي تافته ست
تا نشان حق نيارد نوبهار
خاك سِرها را نكرده آشكار

اين بارون شديدي كه داره ميباره و رعد و برقي كه ميزنه، لذت خوندن كتابو چند برابر كرده.

جان من سهل است، جان جانم اوست
دردمند و خسته ام، درمانم اوست

فكر نميكردم خوندن زندگينامه ي مولانا تا اين حد تاثير گذار باشه كه وقت شمع روشن كردن روز بعد از ظهر تاسوعا هيچ آرزويي به ذهنم نرسه كه بخوام براش دعا كنم .هرچي به ذهنم ميومد خيلي كوچيكتر از اون بود كه بخوامش . كاش يه روز بشه كه همه مون بتونيم خود واقعيمونو پيدا كنيم...

در مقام يك مرشد، مريدان را مطابق آداب تربيت صوفيان، به رياضت هاي سخت و چله نشيني وادار نمي كرد. مي گفت: آزار دادن به جسم، كاري نميكند، بايد دل را دگرگون كرد كه اسير دنيا نشود.

هرگز نمي گفت كه دانش گذشتگان را نبايد آموخت، اما معتقد بود كه اين علم منقول را بايد خواند و حلاجي كرد و سپس بايد در آن تصرف كرد و به نيروي انديشه و تعقل و ادراك شرايط زمان، بايد دانستني هاي تازه آفريد.