Yeganeh Moeini’s Reviews > زنی تنها: فروغ فرخزاد و شعرش > Status Update

چه کتاب مارشمالویی! تا دستم می گیرم انگار آب میشه و بدون اینکه متوجه بشم صد صفحه جلو میره. عجیبه برام چون حتی یادم نمیاد کی این حجم رو خوندم.
شعرهایی که لابه لای متن کتاب اومده رو بارها خوندم، اما وقتی اینجا می خونم، انگار شکل دیگه ای دارند! این بار دقیقا متوجه میشم که فروغ توی چه دوره ای از زندگیش و با چه دغدغه ای دست به
نوشتن زده نه به عنوان شعر، بلکه به عنوان باقی مانده های صادقانه ی زندگی فروغ درکشون می کنم.