Yeganeh Moeini’s Reviews > زنی تنها: فروغ فرخزاد و شعرش > Status Update

چه کتاب مارشمالویی! تا دستم می گیرم انگار آب میشه و بدون اینکه متوجه بشم صد صفحه جلو میره. عجیبه برام چون حتی یادم نمیاد کی این حجم رو خوندم.
شعرهایی که لابه لای متن کتاب اومده رو بارها خوندم، اما وقتی اینجا می خونم، انگار شکل دیگه ای دارند! این بار دقیقا متوجه میشم که فروغ توی چه دوره ای از زندگیش و با چه دغدغه ای دست به
نوشتن زده نه به عنوان شعر، بلکه به عنوان باقی مانده های صادقانه ی زندگی فروغ درکشون می کنم.

معشوق من
همچون طبیعت
مفهوم ناگزیر صریحی دارد
او با شکست من
قانون صادقانه ی قدرت را
تایید می‌کند.
او وحشیانه آزاد است
مانند یک غریزه ی سالم
در عمق یک جزیره ی نامسکون

ای رهروان خسته چه می جویید
در این غروب سرد ز احوالش؟
او شعله ی رمیده ی خورشید است
بیهوده می دوید به دنبالش