احسان کیانی‌خواه’s Reviews > فانوس جادو: انقلاب‌های ۱۹۸۹ به روایت شاهد عینی > Status Update

صفوف اپوزیسیون با مهاجرت پیوسته به آلمان غربی تُنک‌تر و تُنک‌تر می‌شد. برای شرکت در تظاهرات، هر جوانی با خطر زندانی طولانی‌مدت مواجه بود؛ بعد هم او را به اتاق دیگری در پاسگاه پلیس می‌بردند که افسری دیگر یک ورقه درخواست مهاجرت تر و تمیز پرشده را جلویش می‌گذاشت. زندان یا غرب ... و بعد به تلخی می‌گفت: «چیزی نمی‌گذرد که در کشور کسی نمی‌ماند جز یک مشت بی‌فرهنگ خرفت، و یک مشت آرمان‌گرای دیوانه.»

"طرف حقیقت را گرفتن، آنگاه شریف است که شریک روزهای غمبارش باشی نه آنگاه که پیروی از آن شهرت و سود به ارمغان می‌آورد و عادل‌بودن برابر است با بهروزی."

[میکلوش واشارهلی] آن لحظه جادویی پیش از دومین و آخرین مداخله شوروی ... را یادآوری می‌کند که "سلاح‌ها خاموش شدند. دیگر خون برادری ریخته نشد، و فرآیند آشتی و دگرگونی دموکراتیک آغاز شد." او همه را "به تساهل متقابل و رواداری نسبت به آنهایی که به شیوه‌های گوناگون فکر و عمل می‌کنند" فرامی‌خواند، "زیرا فقط بدین ترتیب است که می‌توانیم ... گذار صلح‌آمیز به جامعه‌ای اروپایی، مدرن، آزاد و دموکراتیک را تامین و تضمین کنیم."

"یکی از سوال‌ها مربوط به یکی از مایه‌های اصلی رقابت و خصومت در مبارزه انتخاباتی، یعنی تسلط بر تلویزیون بود ... 《زومو (پلیس ضدشورش) را به شما می‌دهیم، اما تلویزیون را نه》[نقل یکی از مقامات حزب کمونیست در گفتگوهای میزگرد]".

"گاهی یک نگاه، یک شانه‌بالاانداختن، یک اشاره الابختکی، گویاتر و فاش‌کننده‌تر از صد سخنرانی است ... شاهد [تاریخ] می‌تواند ببیند چگونه چیزهایی که به نظر می‌رسد خودانگیخته و خلق‌الساعه بوده‌اند عملا جعلی و دستکاری‌شده بوده‌اند؛ اما در عین حال می‌تواند ببیند چیزهایی که به نظر کاملا و بادقت از پیش طراحی‌شده به نظر می‌رسیده‌اند درواقع محصول تلخ یک خلط و اشتباه محض بوده‌اند."

کمتر قانونی عام‌تر از این سخن لرد اکتون است که "هر قدرتی فساد می‌آورد"، و من به خودم جسارت می‌دهم و می‌گویم حاکمان جدید اروپای شرقی هم به فساد خواهند گرایید. اینکه خودت تحت پیگرد و آزار بوده باشی ضرورتا بهترین راه محفوظ ماندن از وسوسه پیگرد و آزار دیگران نیست. (بسیاری از رهبران کمونیست اروپای شرقی خودشان قبلا زندانی سیاسی بودند: هونکر، هوساک، کادار، و حتا چائوشسکو.)