احسان کیانی‌خواه’s Reviews > فانوس جادو: انقلاب‌های ۱۹۸۹ به روایت شاهد عینی > Status Update

"طرف حقیقت را گرفتن، آنگاه شریف است که شریک روزهای غمبارش باشی نه آنگاه که پیروی از آن شهرت و سود به ارمغان می‌آورد و عادل‌بودن برابر است با بهروزی."

[میکلوش واشارهلی] آن لحظه جادویی پیش از دومین و آخرین مداخله شوروی ... را یادآوری می‌کند که "سلاح‌ها خاموش شدند. دیگر خون برادری ریخته نشد، و فرآیند آشتی و دگرگونی دموکراتیک آغاز شد." او همه را "به تساهل متقابل و رواداری نسبت به آنهایی که به شیوه‌های گوناگون فکر و عمل می‌کنند" فرامی‌خواند، "زیرا فقط بدین ترتیب است که می‌توانیم ... گذار صلح‌آمیز به جامعه‌ای اروپایی، مدرن، آزاد و دموکراتیک را تامین و تضمین کنیم."

"یکی از سوال‌ها مربوط به یکی از مایه‌های اصلی رقابت و خصومت در مبارزه انتخاباتی، یعنی تسلط بر تلویزیون بود ... 《زومو (پلیس ضدشورش) را به شما می‌دهیم، اما تلویزیون را نه》[نقل یکی از مقامات حزب کمونیست در گفتگوهای میزگرد]".

"در بسیاری جاها حزب [کمونیست] به آبی رنگ‌وروباخته محافظه‌کاران پناه برده بود. یکی از شعارهای نوعی حزب این بود: 《با ما امن‌تر است.》 همانگونه که یک گزارشگر ایتالیایی می‌گفت، این شعاری بود که بیشتر مناسب قرص‌های ضدحاملگی است تا انتخابات پارلمانی."

"گاهی یک نگاه، یک شانه‌بالاانداختن، یک اشاره الابختکی، گویاتر و فاش‌کننده‌تر از صد سخنرانی است ... شاهد [تاریخ] می‌تواند ببیند چگونه چیزهایی که به نظر می‌رسد خودانگیخته و خلق‌الساعه بوده‌اند عملا جعلی و دستکاری‌شده بوده‌اند؛ اما در عین حال می‌تواند ببیند چیزهایی که به نظر کاملا و بادقت از پیش طراحی‌شده به نظر می‌رسیده‌اند درواقع محصول تلخ یک خلط و اشتباه محض بوده‌اند."

کمتر قانونی عام‌تر از این سخن لرد اکتون است که "هر قدرتی فساد می‌آورد"، و من به خودم جسارت می‌دهم و می‌گویم حاکمان جدید اروپای شرقی هم به فساد خواهند گرایید. اینکه خودت تحت پیگرد و آزار بوده باشی ضرورتا بهترین راه محفوظ ماندن از وسوسه پیگرد و آزار دیگران نیست. (بسیاری از رهبران کمونیست اروپای شرقی خودشان قبلا زندانی سیاسی بودند: هونکر، هوساک، کادار، و حتا چائوشسکو.)