Farimah’s Reviews > Breaking the Habit of Being Yourself: How to Lose Your Mind and Create a New One > Status Update

اگر شما ۵۰ سال قبل تجربیاتی را از سر گذرانده اید که باعث شده احساس ناامنی و ضعف کنید و از آن زمان به بعد چنین احساسی در مورد خود داشته‌اید، در عمل شما از ۵۰ سال قبل رشد عاطفی را کنار گذاشته اید. اگر هدف روح این باشد که از تجربیات خود دانش بیاموزد و حکمت بیندوزد، ولی شما در یک احساس خاص گیر کرده باشید، آنگاه شما هرگز تجربه‌ی خود را به درس تبدیل نکرده‌اید؛ شما از آن احساس گذر نکرده و آن را به درک تبدیل نکرده‌اید.

اگر دانش برای ذهن و تجربه برای بدن باشد، پس وقتی شما دانش را به کار میبرید و تجربه ی جدیدی ایجاد میکنید، دارید چیزی را که ذهن به صورت ذهنی آموخته است به بدن آموزش میدهید. دانش بدون تجربه، فلسفه ی خالی است؛ تجربه ی بدون دانش، جهل است. مسیری وجود دارد که باید طی شود. شما باید این دانش را فرا گیرید و آن را زندگی کنید – و از نظر عاطفی در بر بگیرید.

اندیشه ی مثبت به تنهایی هرگز جواب نمیدهد. بسیاری از کسانی که ظاهراً مثبت اندیش هستند، در بیشتر عمر خود احساسات منفی داشته اند و حالا دارند سعی میکنند مثبت بیاندیشند. آنان در حالتی قطبی قرار دارند و در این حالت تلاش میکنند طوری فکر کنند که بر احساس درونشان غلبه کنند. آنان به صورت آگاهانه یک جور فکر میکنند، اما وجودشان بر خلاف آن است. وقتی بدن و ذهن در تقابل با هم باشند، تغییر هرگز به دست نخواهد آمد.