Noo’s Reviews > จอมนางจารชนหน่วย 11 ภาคปลาย เล่ม 4 > Status Update

"เขากับเสวียนโม่ผูกพันดั่งพี่น้อง ทว่าเมื่อใดที่ความสัมพันธ์ฉันพี่น้องเปลี่ยนเป็นภรรยา ความผูกพันก็ไม่เหลือแล้ว"- น่าหลันหงเยี่ย

แทนที่จะได้รับความตื้นตันหนึ่งส่วนกับความละอายใจสองส่วน และยังต้องรบราแย่งชิงกับสตรีทั้งวังหลังไม่มีหยุดหย่อน มิสู้ปลดปล่อยเขาและปลดปล่อยตัวเองยังดีกว่า....

... มันก็ไม่แน่ป่ะ นางฉลาดมากไป มองเรื่องง่ายๆ ไม่เป็นใช่ไหม

"หวังเย เหล่าหวังเยไม่อยู่แล้ว (ท่านหวังคนเก่า) ไม่อยู่แล้ว ท่านหย่าร้างกับข้าเถอะ ข้าตระหนักดีว่าท่านไม่ชอบข้า ในใจท่านมีคนอื่น ตอนนี้ข้าไม่ต้องการอะไรทั้งสิ้น ขอแค่ให้ท่านมีชีวิตอยู่ ท่านหย่าขาดจากข้าก็ไม่เป็นไร"- อวี้ซู่ ขยี้เข้าไป...โอ้ยยยย

ไม่เคยเห็นผู้เป็นที่รักตายไปต่อหน้าต่อตา ดังนั้นนางไม่มีวันเข้าใจว่านั่นคือความเจ็บแค้นแทบคลั่งชนิดไหน หากตอนนี้มีคนทำร้าย...เกรงว่าการชำระแค้นของนางคงไม่น้อยหน้าเยี่ยนสวนสักเทาไร่-ฉู่เฉียว

นางมาจากอีกโลกหนึ่ง ดังนั้นนางยึดถือแนวคิดที่นางเทิดทูนเหล่านั้นว่าเป็นสิ่งที่ถูกต้องสมเหตุสมผล เข้าใจไปเองว่าคนอื่นก็ต้องคิดเช่นนั้น กลับไม่รู้ว่าบางเรื่องราวก็เหมือนลำน้ำ ไม่ไปขุดลอก ไม่ไปบำรุงรักษา สักวันทำนบย่อมพักงครืน- ฉู่เฉียว

ใกล้จะถึงศึก final แล้ว เมื่อ 4 ขั้วอำนาจใหญ่ที่กัดกันจะเป็นจะตายมาตลอด ต้องร่วมมือการรับศึกจากนอกด่าน งานเลือกจอมทัพก็มา เมื่อตกลงกันไม่ได้ซุนตี้จึงเสนอชื่อฉู่เฉียว คือขำเหตุผลของอิจ้าวหยาง ที่ยอมเลือกฉู่เฉียวเพราะไม่อยากให้จ้าวเช่อ กับเยียนสวินเหนือกว่า 555 อิบ้า

บนโลกนี้ สิ่งที่ท่านกระทำไม่แน่ว่าจะถูกต้องทั้งหมด แต่ขณะนั้นท่านกลับไม่มีทางเลือกอื่น-ฉู่เฉียว

จงกระจ่างในสิ่งที่ตัวเองต้องการอย่างแท้จริง แล้วมีชีวิตเพื่อตนเองสักครั้ง-จ้าวเช่อ

คนที่ข้ารัก หรือมิใช่นางที่เป็นเช่นนี้? ไหนเลยพอได้ครอบครอง ก็กักขังหน่วงเหนี่ยวนางไว้?-จูเก่อเย่ว....หล่อไปอีกก

ข้าไม่ได้ยินดีเป็นผู้อ่อนแอที่ค่อยๆ เติบโตขึ้นมาตามวัฒนธรรมแห่งราชอาณาจักร ค่อยๆ แก่เฒ่า ค่อยๆ ตายไป ต้องมีสักวันข้าจะทะลวงออกจากกรงขัง เหวี่ยงทิ้งทุกสิ่งที่วงศ์ตระกูลมอบให้ ใช้ชีวิตของตัวเองสรรสร้างวีรกรรม แม้ผู้อื่นเหยียดหยามว่าไม่ประมาณตน แต่ข้ากลับสามารถบอกตัวเองก่อนตายว่า ข้าเคยหาญกล้ามาแล้วครั้งหนึ่ง-เว่ยซูเย่
.... โคตรหล่อ