Status Updates From จอมนางจารชนหน่วย 11 ภาคปลาย...

ข้าขอสาบานว่าจะไม่เป็นคนใจแคบแบบนี้เด็ดขาด
แต่ข้าลืมไป ข้าสาบานไว้หลายอย่างเหลือเกิน เช่นข้าจะไม่กินเนื้อ ข้าจะลดความอ้วน เช่นข้าจะนอนเร็วตื่นเช้า เลี่ยงไม่ให้วันรุ่งขึ้นมีวงดำๆ รอบตา แต่ไม่มีสักอย่างที่ข้าทำได้ และสำหรับเรื่องนี้ก็คงทำไม่ได้เหมือนเดิม-ฮวาเหยียน....อ่านถึงตรงนี้ เหมือนถูกลากไปตบกลางสี่แยก นี่ใครเก็บไดอารี่ดิฉันไป 5555

"เขากับเสวียนโม่ผูกพันดั่งพี่น้อง ทว่าเมื่อใดที่ความสัมพันธ์ฉันพี่น้องเปลี่ยนเป็นภรรยา ความผูกพันก็ไม่เหลือแล้ว"- น่าหลันหงเยี่ย

แทนที่จะได้รับความตื้นตันหนึ่งส่วนกับความละอายใจสองส่วน และยังต้องรบราแย่งชิงกับสตรีทั้งวังหลังไม่มีหยุดหย่อน มิสู้ปลดปล่อยเขาและปลดปล่อยตัวเองยังดีกว่า....

... มันก็ไม่แน่ป่ะ นางฉลาดมากไป มองเรื่องง่ายๆ ไม่เป็นใช่ไหม

"หวังเย เหล่าหวังเยไม่อยู่แล้ว (ท่านหวังคนเก่า) ไม่อยู่แล้ว ท่านหย่าร้างกับข้าเถอะ ข้าตระหนักดีว่าท่านไม่ชอบข้า ในใจท่านมีคนอื่น ตอนนี้ข้าไม่ต้องการอะไรทั้งสิ้น ขอแค่ให้ท่านมีชีวิตอยู่ ท่านหย่าขาดจากข้าก็ไม่เป็นไร"- อวี้ซู่ ขยี้เข้าไป...โอ้ยยยย

ไม่เคยเห็นผู้เป็นที่รักตายไปต่อหน้าต่อตา ดังนั้นนางไม่มีวันเข้าใจว่านั่นคือความเจ็บแค้นแทบคลั่งชนิดไหน หากตอนนี้มีคนทำร้าย...เกรงว่าการชำระแค้นของนางคงไม่น้อยหน้าเยี่ยนสวนสักเทาไร่-ฉู่เฉียว

นางมาจากอีกโลกหนึ่ง ดังนั้นนางยึดถือแนวคิดที่นางเทิดทูนเหล่านั้นว่าเป็นสิ่งที่ถูกต้องสมเหตุสมผล เข้าใจไปเองว่าคนอื่นก็ต้องคิดเช่นนั้น กลับไม่รู้ว่าบางเรื่องราวก็เหมือนลำน้ำ ไม่ไปขุดลอก ไม่ไปบำรุงรักษา สักวันทำนบย่อมพักงครืน- ฉู่เฉียว

ใกล้จะถึงศึก final แล้ว เมื่อ 4 ขั้วอำนาจใหญ่ที่กัดกันจะเป็นจะตายมาตลอด ต้องร่วมมือการรับศึกจากนอกด่าน งานเลือกจอมทัพก็มา เมื่อตกลงกันไม่ได้ซุนตี้จึงเสนอชื่อฉู่เฉียว คือขำเหตุผลของอิจ้าวหยาง ที่ยอมเลือกฉู่เฉียวเพราะไม่อยากให้จ้าวเช่อ กับเยียนสวินเหนือกว่า 555 อิบ้า

บนโลกนี้ สิ่งที่ท่านกระทำไม่แน่ว่าจะถูกต้องทั้งหมด แต่ขณะนั้นท่านกลับไม่มีทางเลือกอื่น-ฉู่เฉียว

จงกระจ่างในสิ่งที่ตัวเองต้องการอย่างแท้จริง แล้วมีชีวิตเพื่อตนเองสักครั้ง-จ้าวเช่อ

คนที่ข้ารัก หรือมิใช่นางที่เป็นเช่นนี้? ไหนเลยพอได้ครอบครอง ก็กักขังหน่วงเหนี่ยวนางไว้?-จูเก่อเย่ว....หล่อไปอีกก

ข้าไม่ได้ยินดีเป็นผู้อ่อนแอที่ค่อยๆ เติบโตขึ้นมาตามวัฒนธรรมแห่งราชอาณาจักร ค่อยๆ แก่เฒ่า ค่อยๆ ตายไป ต้องมีสักวันข้าจะทะลวงออกจากกรงขัง เหวี่ยงทิ้งทุกสิ่งที่วงศ์ตระกูลมอบให้ ใช้ชีวิตของตัวเองสรรสร้างวีรกรรม แม้ผู้อื่นเหยียดหยามว่าไม่ประมาณตน แต่ข้ากลับสามารถบอกตัวเองก่อนตายว่า ข้าเคยหาญกล้ามาแล้วครั้งหนึ่ง-เว่ยซูเย่
.... โคตรหล่อ

จบแล้วเหลือตอนพิเศษ เราว่าภาคนี้สนุกแค่เล่ม 2-3 พอมาเล่มนี้คือออกทะเลไปมาก จบแบบทุ่งลาเวนเดอร์จริงๆ จนไม่น่าจะเป็นไปได้ การเล่าเรื่องวกวนข้ามไปข้ามมา บทจะตัดบทก็ตัดเลย เหอๆ

เขาจะใช้โลหิตแดงสดทั้งหมดในโลกหล้ามาบอกนางว่า สิ่งสำคัญที่สุดในขีวิตเขา ที่แท้คืออะไร

มิใช่กิจการยิ่งใหญ่ มิใช่ทิ้งชื่อดังในตำนาน มิใช่ขึ้นสู่จุดสูงสุดที่ผู้คนสยบแทบเท้า

สิ่งที่เขาต้องการ...แค่นางยังมีชีวิต อยู่ในที่ซึ่งเขาสามารถมองเห็น มีวันเวลาที่สงบสุข

เพราะมีสิ่งที่อยากปกป้องดูแล ดังนั้นบอกตัวเองว่าต้องเข้มแข็งยิ่งขึ้น แต่หากสิ่งที่อยากปกป้องดูแลไม่อยู่แล้ว เช่นนั้นสิ่งที่เขาทำไปทั้งหมด ยังมีความหมายอันใด

จบเรื่องหลักแล้ว จบแบบทุ่งลาเวนเดอร์มากๆ แอบคิดไม่ถึงนะเนี่ย

เยียนสวินเลวมากฉันเคยมองแกเป็นพระเอกได้ไงงงง สมแล้วผู้หญิงเค้าไม่ชอบเพราะอำมหิตแบบนี้ไง

ดีต่อใจจจจจ

ยิ่งอ่านเหมือนจะยิ่งงง