Tanaporn’s Reviews > ร้ายเดียงสา > Status Update

>หนังสือแต่ละเล่มเปรียบเหมือนบทเรียนสอนชีวิตของแต่ละช่วงวัย ผมค่อย ๆ เติบโตขึ้นรวมถึงเข้าใจโลกทีละน้อย วัยเด็กคือความเพ้อฝัน วัยรุ่นคือการลองผิดลองถูก และเมื่ออายุขึ้นเลขสอง สำหรับผมมันคือความเข้าใจ

>นักบินอวกาศกับความฝันที่เป็นไปไม่ได้ ตอนนี้ผมรู้สึกว่ามันเกิดขึ้นจริงแล้ว นี่คงเป็นความรู้สึกของพวกเขาตอนขึ้นไปอยู่บนนั้น อ้างว้าง เดียวดาย ล่องลอยไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมายเพราะไม่มีแรงโน้มถ่วงใดเหนี่ยวรั้งไว้ ขาดอากาศหายใจเมื่อไหร่ก็ตาย ไม่ต่างกันเลย...

สงสารนายเอกมาก แต่โกหกมันก็ไม่ดีจริง ๆ อ่ะ😥

ถึงแม้ว่าโลกใบนี้จะไม่มีใครสมบูรณ์แบบจริง คนเราก็ยังคงพยายามทำตัวเองให้ใกล้เคียงกับคำนี้เรื่อย ๆ อยู่ดี
- ร้ายเดียงสา