Ali Di’s Reviews > تاریخ فلسفه سیاسی، جلد اول: دوران کلاسیک > Status Update

.
دیوگنسِ کلبی‌مسلک، اشتراک در زنان را تبلیغ می‌کرد و ازدواج را چیزی جز اتحاد میان مردی که زنی را راضی می‌کند و زن هم رضایت می‌دهد، نمی‌دانست. از همین‌رو معتقد بود که فرزندان هم باید به اشتراک نگهداری شوند
.

.
دورۀ هلنیستی که از مرگ اسکندر تا آغاز امپراطوری روم در قرن اول قبل از میلاد دوام داشت، دوران گذار از فلسفۀ سیاسی یونان باستان به فلسفۀ سیاسی قرون وسطاست. واژۀ «هلنیستی» ـ در تقابل با واژۀ «هلنی»، یعنی مربوط به یونان باستان ـ از واژۀ «هلنیزاسیون» برگرفته شده است که به معنی «رفتار همچون یک یونانی» یا «به یونانی سخن گفتن» است. این دوره، دورۀ گسترش فرهنگ و زبان یونانی به سرتاسر بخش عمده‌ای از جهان باستان است
.

.
ارسطو، در مقام جانورشناس، به هنگام مطالۀ انواع طبیعی، به سهولت از مشاهده به نوعی توجیه اخلاقی می‌رسد. در مشاهدۀ خرس قطبی که سفید است، بدنبال کارکردی برای رنگ این خرس می‌گردد و نتیجه می‌گیرد که رنگ سفید خرس قطبی برای بقای او ضروری است، چون او را با رنگ سفید محیط پیرامونش همسان می‌کند...اما این شیوه در ضمن پیامدهای پنهان و خطرناک دارد. محققی که این شیوه را بکار می‌برد، بدنبال کارکردی برای بندگی و بردگی خواهد گشت
.

.
افلاطون معتقد است لذات جسمانی ذاتاً معیوب هستند. وقتی کسی امیال جسمانی‌اش را ارضاء می‌کند(مانند خوردن، نوشیدن و امیال جنسی)، باور دارد که از این ارضا به لذت می‌رسد، اما افلاطون می گوید آنچه واقعا رخ می‌دهد رها کردنِ خود از درد است. شخص، گذر از درد به آرامش را با لذت اشتباه می‌گیرد. اگر این شخص می‌توانست لذات والاتری را که با درد توام نیستند تجربه کند پی به این اشتباهش می‌برد. مثال این لذات والاتر لذت فکری است
.

.
عنوان کتاب جمهوری، اگرچه بنا به روایات معتبر در طول زمان دستخوش تغییر شده است، گمراه کننده است. افلاطون هوادار جمهوری یا حکومت دموکراتیک نیست، و نقد کوبنده‌ای بر این نوع حکومت در کتاب هشتم جمهوری و سایر محاورات وارد می‌آورد. عنوان یونانی کتاب «پولیتنيا» است و عنوانی فرعی هم دارد که «درباره عدالت» است. «پولیتنيا»، واژه یونانی برای قانون اساسی است، اما بیان‌کنندۀ چیزی بیش از سازمان فرمانروایان یک شهر است
.

.
النخوس، واژۀ یونانیِ "آزمایش" یا "رد و ابطال" است. در مورد سقراط، النخوس بازمی‌گردد به پرسش بی‌پایان از هر کسی که به او برمیخورد. فرایند النخوس، به مراحل زیر تقسیم می‌گردد
یک)شخص باور خاصی دربارۀ یک مسئلۀ اخلاقی دارد
دو)سقراط باور او را می‌لرزاند
سه)شخص پی ‌می‌برد که آن‌چیزی را که فکر می‌کرد میداند، نمی‌داند
چهار)شخص به جستجوی شناخت اخلاقی برمی‌آید
پنج)شخص به عقایدِ اخلاقیِ تازه‌ای می‌رسد
.

.
در حوالی سال 423 ق.م، سقراط بواسطۀ مباحثه با همشهریانش در آتن، آنقدر رسوای خاص و عام شده بود که آریستوفانس او را شخصیت اصلی نمایشنامه‌اش، ابرها، قرار داد و به شکل هجو‌آمیزی سقراط را شخص بی‌آبرویی می‌نمایاند که دلمشغول پدیده‌های علمیِ بسیار سبک و مبتذلی نظیر اندازه‌گیری طول پرشِ شپش و منشأ وزوز پشه‌هاست و در ضمن هنر فریبکاری در بحث و استدلال را تعلیم می‌دهد
.

.
شیوۀ زندگی اجتماعی و سیاسی یونانیان باستان، کاملا متمایز از شیوۀ زندگی اجتماعی و سیاسی همسایگان قدرتمندش در شرق بود. شکل منحصر‌به‌فرد سازمان سیاسی که یونانیان داشتند مبتنی بر پولیس بود. برخلاف امپراطوری‌های بزرگ ایرانی و مصری، پولیس یک نهاد کوچک و خودبسا بود که زندگی جمعی پرشور و هیجانی را فراهم می‌آورد
.