Homa’s Reviews > تبارشناسی اخلاق > Status Update

به نظر می‌رسد که انسان از روزگار کوپرنیکوس بر یک سراشیبی نشسته است و هرچه شتابان تر از مرکز، فرو می‌غلتد: اما به کدام سو؟ به سوی هیچ و پوچ؟ ... تمامی علم چه طبیعی و چه غیرطبیعی، امروزه در پی آن است که احترامی را که بشر تاکنون به خود می‌گذاشت از او بستاند.

آدمی دیر زمانی برای میل‌های طبیعی خود، چشمی بدخواه داشته‌ است، چنان که سرانجام این میل‌ها پاره‌ای جدایی‌ناپذیر از «وجدان بد» او شده‌اند. کوششی در جهت خلافِ آن، به خودی خود شدنی‌ست- اما چه کس را توانِ آن هست؟

آدمی دیر زمانب برای میل‌های طبیعی خود، چشمی بدخواه داشته‌ است، چنان که سرانجام این میل‌ها پاره‌ای جدایی‌ناپذیر از «وجدان بد» او شده‌اند. کوششی در جهت خلافِ آن، به خودی خود شدنی‌ست- اما چه کس را توانِ آن هست؟

«بد وجدانی» گونه‌ای ناخوشی‌ست، هیچ شکی درین نیست، اما همان‌گونه ناخوشی‌ست که آبستنی ناخوشی‌ست.

اخلاق بردگان برای رویش، همیشه نخست نیاز به یک جهان بیرونیِ دشمنانه دارد.