Annathea’s Reviews > Życie na zamówienie, czyli espresso z cukrem > Status Update

Metafora o polnych kwiatach była subtelna jak cios cegłówką.

Zaczynam rozumieć czemu nasza bohaterka nie ma żadnych koleżanek ani kolegów. Ona jest naprawdę niesympatyczną osobą. I całe samobiczowanie nie jest w stanie tego przesłonić.
(Główna bohaterka dostała dobrą radę od kolegi z pracy, którego zna jakieś dwa tygodnie. I ma pretensje, że ten nie udziela jej większego emocjonalnego wsparcia.)

Najbardziej sensownej rady udzielił bohaterce ośmiolatek.

Dwudziestoośmiolatka właśnie powiedziała, że jest za stara na wygolone boki i różowe włosy.

To jest strasznie smutny świat...
Chyba namierzyłam love interesta. Kradnie staruszkom kwiatki,

Ta książka tak ładnie pokazuje patriarchat. Wszystko kręci się wokół mężczyzn, tylko oni są ważni.

Przyjaciółka się znalazła na chwilę, tylko po to by zrobić awanturę i zniknąć znowu.

Jeden z creepów awansował na stalkera.
Intryguje mnie to, że przyjaciółka głównej bohaterki pojawiła się i zniknęła jak kometa. Mimo, że pracuje w branży, w której ta bohaterka szuka pracy i teoretycznie mogłaby jej służyć radą.

Na trzech występujących tu mężczyzn, dwaj są creepy, a trzeci powiedział dwa zdania i zniknął.

Bohaterka właśnie stwierdziła, że nie pomyślała o napisaniu cv przy szukaniu pracy. I ja rozumiem, że ona szuka czegoś od zaraz, ale nadal...