Somayeh’s Reviews > دوران همدلی > Status Update

من معتقدم رفتار هر انسان(یا حیوان) نهایتا باید در خدمت خودش باشد. در مورد همدلی و همکاری، تکامل یک سازوکار قائم به ذات پدید آورده که منافع مستقیم ما در خطر باشد یا نباشد کار خودش را می‌کند. ما بی اختیار و غالبا بی قیدوشرط به همدلی با دیگران وادار می‌شویم. ما واقعا به دیگران اهمیت می‌دهیم و خوشی و تندرستی آنها را می‌خواهیم، ما اینگونه تکامل پیدا کرده‌ایم چون به‌طور میانگین و در بلند مدت به سود نیاکان ما بوده است.

قصه همیشه همان است: ما با بدیهی گرفتن مرزهای پررنگ شروع می‌کنیم، مثلا بین انسان و کَپی، بین کپی و میمون؛ ولی این مرزها به قلعه‌هایی ماسه‌ای می‌مانند که امواج دریای علم تدریجا برج و باروی آنها را فرومی‌ریزد. از قلعه جز تل ماسه‌ای نمی‌ماند، که با هر موج صافتر هم می‌شود، تا اینکه برمی‌گردیم به همانجایی که نظریه تکامل همیشه می‌بَردمان: ساحلی با شیب ملایم.

همدردی(sympathy) این تفاوت را با همدلی (empathy) دارد که فعالانه است ...همدردی دو بخش دارد: اول، افزایش آگاهی از احساسات شخص دیگر؛ دوم، میل به انجام دادن هر کاری که برای کاهش رنج شخص دیگر لازم است.