Hadi’s Reviews > نبرد من > Status Update

نقش رسانه جمعی چیست؟!
"روزنامه‌ها این مکتب جدید درباره نجات انسان را با شیوه‌ای بسیار وحشیانه القا می‌کردند. از هر شیوه و روش بی‌شرمانه‌ای برای تهمت و افترا بهره می‌جستند. این روزنامه‌نگاران استادان مسلم مخدوش‌کردن حقایق و ارائه کذب به شیوه‌ای فریبنده بودند. مخاطب ادبیات تئوریک، آدم‌های زودباور،‌ یعنی روشنفکرانی بودند که به طبقه میانی جامعه و طبیعتا، طبقه‌ای بالاتر تعلق داشتند. شعارهای آن نیز برای توده عوام بود."

این اصل کاملاً درست است که می‌گوید در یک دروغ بزرگ، همیشه نیروی باورکردن نهفته است. زیرا توده‌های وسیع یک ملت از طریق لایه عمیق‌تر احساسات‌شان راحت‌تر گمراه می‌شوند تا از طریق شعور، و در نتیجه، به دلیل سادگی ابتدایی اذهان‌شان آسان‌تر قربانی دروغ‌های بزرگ می‌شوند تا دروغ‌های کوچک، در حالی‌که خودشان اغلب در مسائل جزئی دروغ‌های کوچک می‌گویند اما از روی‌آوردن به دروغ بزرگ شرمگین می‌شوند.

تبلیغات چیزی جز سلاح نیست و در واقع هولناک ترین سلاح در دست کسانی است که خوب می دانند چگونه آن را به کار گیرند.

بنظرم اوایل کتاب خوب بود. توصیف بسیار خوبی از وضعیت اجتماعی آن زمان و سیاست‌مداران، طبقه کارگر، سرمایه‌داران و صاحبان مشاغل را نشان داد و با برخی از حرف‌هایش موافق بودم.
علل تنفرش را از یهودیان را متوجه شدم. در واقع هیتلر از آدم‌های شیاد و ناجور متنفر بوده و به شکل عجیبی وقتی به دنبال منشا تجارت و کارهای کثیف می‌گشته در نهایت به یک یهودی می‌رسیده. در نتیجه همه یهودی‌ها رو عامل بدبختی‌های مردم زمانه خودش می‌دونه!

رهبران زیرک و داهی پی بردند که: بی اعتنا ماندن به درخواستهای اجتماعی و فرهنگی توده های گسترده به سود منافع سیاسی بلاواسطه آنهاست. زیرا این خطر در میان بود که همین که توده ها احساس رضایت و خشنودی کنند دیگر مانند ابزاری بی اراده وسست در مبارزه سیاسی نخواهند بود.

«در جریان تنازع بقا در وین به روشنی دریافتم که هدف تمامی فعالیت‌های اجتماعی هرگز نباید صرفا یاری خیرخواهانه باشد، زیرا این کار مسخره، بی‌‌فایده است. بلکه خیرخواهی باید ابزاری باشد برای یافتن راهی در جهت از میان برداشتن نارسایی‌های بنیادی زندگی اقتصادی و فرهنگی ما. نارسایی هایی که به حکم ضرورت مایه خواری و انحطاط فرد است یا دست کم او را به منجلاب چنین خواری و انحطاطی می‌کشاند.

آنچه را می شنیدم به نظرم غیرعادی می آمد. بارها کلماتی مانند ملت نژاد و طبقات مردم و سرمایه داری و امثال آن را میشنیدم. چند دفعه شنیده بودم که میگفتند میهن آلت دست بورژواها شده برای این که میخواهند طبقه کارگر را در فشار بگذارند و ضمن آن گفته میشد قدرت قانون وسیله ای برای فشار پرولتاریا است. مدرسه ها و تعلیمات عمومی هم دستاویزی برای ضعیف ساختن و به منظور استثمار است. همیشه مردان خوب در منجلاب بدبختی دست و پا می زنند.

نفرت هیتلر از شغل کارمندی جالب بود.

اطمینان او از قبولی در امتحانات و اینکه احساس می کرده نقاش خوبی بوده است و علاقه شدیدی به نقاشی ساختمان داشته است و پدرش به او این اطمینان را داده بود که در آینده نقاش خوبی خواهد شد و بعد آکادمی نقاشی او را رد می کند. در نتیجه در پانزده سالگی ضربه شدیدی به او وارد می شود.