Hadi > Recent Status Updates

پایان جلد دو

"در شگفت شدم از این که چگونه در جامعهٔ اشراف، به سادگی حقیقت زیر پا گذاشته می‌شود و کسانی را خوش قلب می‌نامند که به راستی سنگ دل اند، هرچند که شاید با مردمان برجستهٔ محیط خودشان خوش رفتاری کنند."

Like all the cells of your body, your skin cells need oxygen. It is the very basis of animal life, including ours. But oxygen is biology’s double-edged sword. As sunlight slowly bakes your skin, oxygen molecules often become extremely unstable. They pick up too many electrons or carry electrons in unstable orbits. These destabilized oxygen molecules are called free radicals.

The Department of Agriculture’s promotional posters used to list milk as the first group and meat as the second. Grains got a group, and fruits and vegetables had to share a group. Because livestock products were assigned two of the four groups, menus developed under this plan were often loaded with fat and cholesterol. That is how an entire generation learned to eat, and how they, in turn, raised their children.

A mountain of research has shown that food plays an important role in cancer of the breast, colon, prostate, and other organs, and can increase or decrease the likelihood of survival of cancer patients.

اتفاقی که در جزیره نازینو رخ می دهد و این واقعه بقدری هولناک است که سالها آن را از جامعه بین الملی پنهان می کنند. بعدها پس از آشکار شدن تبعات این فاجعه نام "تراژدی نازینو" را به آن می دهند. این واقعه نشان از این ماجراست که در شرایط سخت انسان به چه موجودی تبدیل می شود.

برای بدی کردن انسان باید پیشاپیش بدی را نیکی یا چون عملی شناخته باشد که موافق منطق و مقرون به قانون طبیعی شناخته شده است و چنین مفهومی پیدا کرده است. خوشبختانه فطرت بشر این است که برای اعمال خویش در جستجوی مجوز در جستجوی دلیل و عذری باشد!

تک تک صفحات این کتاب مو رو به تن آدم سیخ میکنه. بعضی وقتها حتی تصور این اتفاقاتی که رخ داده هم تن آدم رو میلرزونه.

سیستمی را تصور بکنید که تصور اینگونه دارد. "یا با ما هستی، یا بر علیه ما!"
این سیستم به شکل قابل توجهی جاسوس و زندانی ایجاد می کند!

مثلا: زنانی بودند که می گفتند ما یک بار بیشتر زندگی نخواهیم کرد، چرا از این زندگی بیشترین بهره را نبریم. اینها به بهترین جاسوسان تبدیل می شدند!
در جای دیگر: تانیا خودکه‌ویچ نوشته است: «می‌توانی نمازت را به آزادی بخوانی، اما به این شرط که جز خدا کسی نشنود» و این شعر برایش ده سال آب خورد!

- تو پاریس استاد دانشگاه بودم و بیشتر از اونچه باید رک بودم.
- چی درس میدادی؟
- اقتصاد.
- آدم استاد اقتصاد باشه از اینجا سر در میاره؟ چطور همچین چیزی ممکنه؟!
- آدمی که از مالیات بستن و نرخ بهره حرف می‌زنه، ناخودآگاه درگیر مسایل سیاسی کشورش هم میشه. سیاست بهت کمک می‌کنه دنیا رو درک کنی، تا جایی که دیگه سر از کار دنیا در نمیاری. بعدشم باعث میشه بگیرنت و پرتت بکنن تو ارودگاه اجباری. هم سیاست هم مذهب همینطوره.

در ورودی اردوگاه کار اجباری آشویتس تابلوی بزرگی بود که با کلمات بزرگ فلزی بر روی آن نوشته بود:

"کار انسان را از بند می رهاند!!!"

در چشم خدا چيستم؟ حالا جوابش را ميدانم هيچ چيز. خدا مرا نميبيند نميشنود نميشناسد. اين خلا را كه بالاي سرماست ميبيني اين حفره را توي زمين ميبيني؟ اينها خداست. سكوت خداست. نيستي خداست. خدا تنهايي انسان است. فقط من وجود دارم: من به تنهايي تصميم به بدي گرفتم. من به تنهايي خوبي را اختراع كردم. من بودم كه تقلب كردم. من بودم كه معجزه كردم. منم كه امروز خودم را متهم مي كنم و تنها منم كه مي توانم خودم را تبرئه كنم. من انسان.

-هیلدا: برادران شهر آفتاب شما روی بدبختی دیگران بنا شده است ... . برادران من شما را سرزنش نمی کنم که چرا خوشبختید. اما موقعی که ما با هم بدبخت بودیم من بیشتر راضی بودم. چون بدبختی ما بدبختی همه مردم بود. در این دنیایی که خون از آن جاریست شادی و خوشی وقاحت است و آدم های خوشبخت تنها هستند.
- یک دهقان: برو تو فقط فقر و بدبختی را دوست داری اما این قودس می خواهد دنیا را از نو بسازد.
- هیلدا: این قودس شما شیاد است!

- همه نمی توانند آدم بکشند، اما همه میل این کار را دارند.

- خباثت من ربطی به خباثت آنها ندارد. آنها برای لذت نفس یا برای جلب منفعت بدی می کنند، ولی من بدی را برای نفس بدی می کنم.

- چرا بچه مرد
- نمی‏دانم
- مگر تو کشیش نیستی
- هیچ چیز بی ‏اجازه خدا روی نمی‏دهد و خدا نیکوی محض است پس هر چه روی می‏دهد نیکوست.
- بچه تو مرد برای اینکه پولدارهای شهر ما بر ضد اسقف اعظم که ارباب پولدار آنهاست شورش کردند. وقتی پولدارها با هم می‏جنگند فقیرها باید کشته شوند.
- آیا خدا به آنها اجازه داده بود که جنگ بکنند؟
- خدا آنها را از این کار منع کرده بود.
- پس این مرد می‏گوید که هیچ چیز بی‏اجازه خدا اتفاق نمی‏افتد!

- هیچ چیز بی اجازه خدا روی نمیدهد و خدا نیکوئی محض است، پس هر چه روی میدهد نیکوست.
- نمی فهمم.
- تو هر چه بدانی خدا بیشتر میداند: آنچه در چشم تو بدی است به چشم او خوبی است. زیرا او عواقب امور را میسنجد.
- تو خودت اینها رو میفهمی؟
- نه نه! من نمی فهمم! من هیچ چیز را نمی فهمم! نه میتوانم نه میخواهم که بفهمم. باید ایمان داشت! ایمان! ایمان!
- تو میگویی که باید ایمان داشت. ولی پیداست خودت به آنچه که میگویی ایمان نداری.

آیا بشر مسئولیتی به عهده‌ دارد؟
آیا خوبی ممکن است؟
آیا می‌توان مسئولیت را پذیرفت اما دستها را نیالود؟

هیتلر دو خصلت مهم "یهودی ها" را این ها می داند.
رباخواری و دلالی!
و تاکید دارد که آنها و طایفه شان به این طریق یک دولت در درون دولت دیگر تشکیل داده اند و جایگاه خود را اینگونه مستحکم کرده اند.
سیستم بانکداری کنونی دقیقا رباخواری سیستماتیک است و مالکیت شخصی که سرمایه داران آن را بهترین قانون طراحی شده توسط انسان ها می دانند و این دروغ را بارها و بارها تکرار می کنند، در واقع زمین ها در اختیار دلالان قرار داده است.

نقش رسانه جمعی چیست؟!
"روزنامه‌ها این مکتب جدید درباره نجات انسان را با شیوه‌ای بسیار وحشیانه القا می‌کردند. از هر شیوه و روش بی‌شرمانه‌ای برای تهمت و افترا بهره می‌جستند. این روزنامه‌نگاران استادان مسلم مخدوش‌کردن حقایق و ارائه کذب به شیوه‌ای فریبنده بودند. مخاطب ادبیات تئوریک، آدم‌های زودباور،‌ یعنی روشنفکرانی بودند که به طبقه میانی جامعه و طبیعتا، طبقه‌ای بالاتر تعلق داشتند. شعارهای آن نیز برای توده عوام بود."

این اصل کاملاً درست است که می‌گوید در یک دروغ بزرگ، همیشه نیروی باورکردن نهفته است. زیرا توده‌های وسیع یک ملت از طریق لایه عمیق‌تر احساسات‌شان راحت‌تر گمراه می‌شوند تا از طریق شعور، و در نتیجه، به دلیل سادگی ابتدایی اذهان‌شان آسان‌تر قربانی دروغ‌های بزرگ می‌شوند تا دروغ‌های کوچک، در حالی‌که خودشان اغلب در مسائل جزئی دروغ‌های کوچک می‌گویند اما از روی‌آوردن به دروغ بزرگ شرمگین می‌شوند.

تبلیغات چیزی جز سلاح نیست و در واقع هولناک ترین سلاح در دست کسانی است که خوب می دانند چگونه آن را به کار گیرند.

بنظرم اوایل کتاب خوب بود. توصیف بسیار خوبی از وضعیت اجتماعی آن زمان و سیاست‌مداران، طبقه کارگر، سرمایه‌داران و صاحبان مشاغل را نشان داد و با برخی از حرف‌هایش موافق بودم.
علل تنفرش را از یهودیان را متوجه شدم. در واقع هیتلر از آدم‌های شیاد و ناجور متنفر بوده و به شکل عجیبی وقتی به دنبال منشا تجارت و کارهای کثیف می‌گشته در نهایت به یک یهودی می‌رسیده. در نتیجه همه یهودی‌ها رو عامل بدبختی‌های مردم زمانه خودش می‌دونه!

رهبران زیرک و داهی پی بردند که: بی اعتنا ماندن به درخواستهای اجتماعی و فرهنگی توده های گسترده به سود منافع سیاسی بلاواسطه آنهاست. زیرا این خطر در میان بود که همین که توده ها احساس رضایت و خشنودی کنند دیگر مانند ابزاری بی اراده وسست در مبارزه سیاسی نخواهند بود.

«در جریان تنازع بقا در وین به روشنی دریافتم که هدف تمامی فعالیت‌های اجتماعی هرگز نباید صرفا یاری خیرخواهانه باشد، زیرا این کار مسخره، بی‌‌فایده است. بلکه خیرخواهی باید ابزاری باشد برای یافتن راهی در جهت از میان برداشتن نارسایی‌های بنیادی زندگی اقتصادی و فرهنگی ما. نارسایی هایی که به حکم ضرورت مایه خواری و انحطاط فرد است یا دست کم او را به منجلاب چنین خواری و انحطاطی می‌کشاند.

آنچه را می شنیدم به نظرم غیرعادی می آمد. بارها کلماتی مانند ملت نژاد و طبقات مردم و سرمایه داری و امثال آن را میشنیدم. چند دفعه شنیده بودم که میگفتند میهن آلت دست بورژواها شده برای این که میخواهند طبقه کارگر را در فشار بگذارند و ضمن آن گفته میشد قدرت قانون وسیله ای برای فشار پرولتاریا است. مدرسه ها و تعلیمات عمومی هم دستاویزی برای ضعیف ساختن و به منظور استثمار است. همیشه مردان خوب در منجلاب بدبختی دست و پا می زنند.

نفرت هیتلر از شغل کارمندی جالب بود.

اطمینان او از قبولی در امتحانات و اینکه احساس می کرده نقاش خوبی بوده است و علاقه شدیدی به نقاشی ساختمان داشته است و پدرش به او این اطمینان را داده بود که در آینده نقاش خوبی خواهد شد و بعد آکادمی نقاشی او را رد می کند. در نتیجه در پانزده سالگی ضربه شدیدی به او وارد می شود.

خوب، اینها هم مثل همه آدمهای دیگرند. از پول زیادی خوششان می آید، ولی خوب همیشه همینطور بودند. انسان عاشق پول است، خواه پول از چرم باشد، خواه از کاغذ و خواه از برنز یا طلا. البته بی فکر هم هستند ولی گاهی احساساتی هم می شوند آدمهایی ساده اند، در واقع مرا یاد نیاکانشان می اندازند؛ با این تفاوت که البته مسئله کمبود مسکن عصبی شان کرده.

هر نوع قدرت به هر حال خشونتی است علیه مردم و زمانی فرا خواهد رسید که نه سزار و نه هیچ انسان دیگری حاکم نخواهد بود. انسان به ملکوت حقیقت و عدالت گام خواهد گذاشت.

جهان در نظر من به سه بخش تقسیم میشد:

جهانی که من برده در آن زندگی میکردم، زیر قانون‌هایی که تنها به خاطر من بوجود آمده بودند، و من هرگز نمیتوانستم خودم را کاملا با آنها وفق بدهم
جهانی که فرسنگ‌ها با دنیای من فاصله داشت یعنی دنیایی که تو در آن زندگی می‌کردی درگیر حکومت کردن، دستور دادن، ناراحتی‌های ناشی از عدم رعایت این دستورها
و جهانی که باقی مردم در آن زندگی می‌کردند، خوشبخت و آزاد از دستور دادن‌ها و اطاعت کردن ها.

رنج هایی وجود دارد که انسان را به یک «حیوان بدون شکایت» تبدیل می کند.

اوباش به راستی باور داشتند که حقیقت همان چیزی بود که جامعه ی محترم ریاکارانه نادیده اش می گرفت یا با فساد آن را لاپوشی می کرد.