Jasmine Gh’s Reviews > در خدمت و خیانت روشنفکران : جلد ۱ > Status Update

بستگی و گستردگی دنیای ذهنی هرکس رابطه مستقیم دارد با تجربه ای که همان کس از دنیای خارج کرده. و این تجربه یا مستقیم است که به قول قدما سیر آفاق باشد. یا غیر مستقیم است، از راه کتاب و مدرسه و معلم و آزمایش. حتی سیر آفاق نیز وقتی عامل تحول در منش آدمی است که زمینه های اصلی تکامل روحی را در مدرسه به او داده باشیم. یعنی الفبای کسب علوم و تجارب را در اختیار او گذاشته باشیم.

کار این آزاد اندیشی به ارتداد روشنفکران کشیده شد و اون جمله معروف مارکس که 《مذهب افیون عوام الناس است》 و مخالفت با پاپ و کلیسا و مسیحیت، سرلوحه روشنفکران فرنگ شد. و جالب اینکه روشنفکران ما بدون اینکه این مقدمات رو بدونن از فرنگی ها به همین شیوه تقلید کردن.

یکی از خواص روشنفکری یا لوازم آن در تعبیر اصلی فرنگی اش، آزاداندیشی یا آزاد فکری بوده است و این آزاد اندیشی در مقابل سلطه ی مسیحیت کاتولیک بوده به خاطر رفتار هایی که با امثال گالیله شده یا کشتاری که در قرن ۱۳ میلادی از 《آلبی ژوا ها》 در جنوب فرانسه کردن یا جنگ هایی که فرقه های مختلف مسیحیت با هم میکردن و در آخر به قیام لوتر در آلمان و تجدید نظر در اعتقادات و فرار مکرر از حوزه اقتدار پاپ منجر شد.

و آل احمد بیان میکنه که اگه پیشوایان فکری اون زمان فرانسه خودشون رو روشنفکر بیان میکردن برای این بود که از تاریکی قرون وسطایی اروپا که زیر سایه تحجر مسیحیت بود دراومده بودن و به مقدماتی از علوم و هنر دست یافتن. و یا شاید چون دوره روشنایی یا رنسانس رو گذرونده بودن.
پس دلیلی نداشته که پیشوایان فکری مشروطه بخوان از این واژه استفاده کنن

روشنفکر خود در اصل ترجمه ای است از منور الفکر که در دوره مشروطه باب شد. در همان زمان که فرزندان اشرافیت از فرنگ برگشته، قانون اساسی بلژیک را داشتند به اسم قانون اساسی ایران ترجمه میکردند. در همان زمان که مردم کوچه و بازار برای نامیدن چنین آدم هایی به تقلید از روحانیت فکلی، مستفرنگ، متجدد، تجددخواه به کار میبردند. در همان زمان آن حضرات خود را منور الفکر نامیدند. به ترجمه از Les Eclairés فرانسه

روشنفکر خود در اصل ترجمه ای است از 《منور الفکر》 که در دوره مشروطه باب شد. در همان زمان که فرزندان اشرافیت از فرنگ برگشته، قانون اساسی بلژیک را داشتند به اسم قانون اساسی ایران ترجمه میکردند. در همان زمان که مردم کوچه و بازار برای نامیدن چنین آدم هایی به تقلید از روحانیت <فکلی>، <مستفرنگ>، <متجدد>، <تجددخواه> به کار میبردند. در همان زمان آن حضرات خود را منور الفکر نامیدند. به ترجمه از Les Eclairés فرانسه.

روشنفکر = دارنده ی فکر روشن. بی دقتی از ترجمه 《انتلکتوال》یکی از همینجا روشن میشود. آخر این چه جور جنمی است که فکرش روشن است؟ و مگر نه اینکه روشنایی یا روشن کنندگی لازمه ی هر فکری است؟ فکر یعنی اندیشه به محض اینکه امکان فعلیت یا فعالیت یافت در انبان ذهن صاحبش روشنایی و وضوح پدید می آورد.