monika’s Reviews > Dom na krańcu świata > Status Update

Nie mogę się pogodzić z jej decyzją…

Ogranęło mnie przerażenie. Myślałem tylko o tym, żeby się wyrwać, uciec z peronu. Gdy trzymaliśmy się w objęciach, przed oczami świat mi się rozpadał na połyskliwe, pływające w powietrzu plamki, oślepiające odłamki kolorowego szkła. Przez chwilę miałem ochotę przewrócić go na ziemię, wkopać pod koła pociągu, żeby zgniotły go na miazgę. Żeby przestał istnieć. Zamiast tego położyłem dłonie na jego kościstych ramionach.