Nafise’s Reviews > دیوان كلیات شمس تبریزی > Status Update

ساقیا گردان کن آخر آن شراب صاف را
محو کن هست و عدم را بردران این لاف را
آن میی کز قوت ولطف و رواقی وطرب
برکند از بیخ هستی چو کوه قاف را
در دماغ اندرببافد خمرصافی تا دماغ
درزمان بیرون کند جولاه هستی باف را
آن میی کز ظلم وجور و کافری‌های خوشش
شرم آید عدل وداد و دین باانصاف را
عقل و تدبیر و صفات تست چون استارگان
زان می خورشیدوش تو محو کن اوصاف را
جام جان پر کن از آن می بنگر اندر لطف او
تا گشاید چشم جانت بیند آن الطاف را