Astiazh’s Reviews > طرف خانه‌ی سوان > Status Update

و همچنان کیفور از خوانش :)

حتی زنانی که مدعی‌اند مرد را جز بر پایه ظاهرش نمی‌سنجند در همین ظاهر تراوش زندگی ویژه‌ای را می‌بینند از همین روست که نظامیان یا آتش‌نشانان را می‌پسندند؛ اونیفورم نمی‌گذارد که درباره قیافه سخت بگیرند؛ می‌پندارند که در زیر خفتان دلی متفاوت، ماجراجو و مهربان را می‌بوسند؛ و یک شاه جوان؛ یک شهزاده، برای فتح زیباترین زنان در کشورهایی که از آنها دیدن می‌کند نیازی به خوشی سیمایی نداردحال آن که این برای یک دلال بورس لازم است

اما هنگامی که از گذشته کهنی هیچ چیز به جا نمی‌ماند، پس از مرگ آدم‌ها، پس از تباهی چیزها، تنها بو و مزه باقی می‌مانند که نازک‌تر اما چابک‌ترند، کم‌تر مادی‌اند، پایداری و وفایشان بیشتر است، دیر زمانی چون روح می‌مانند و به یاد می‌آورند، منتظر، امیدوار، روی آوار همه چیزهای دیگر می‌مانند و بنای عظیم خاطره را بی‌خستگی روی ذره‌های کم و بیش لمس نکردنی‌شان حمل می‌کنند.
ص ۱۱۴

عادت! سامانده کارساز اما کند، که در آغاز ذهن ما را وا می گذارد تا هفته ها در جایگاهی موقت رنج بکشد؛ با این همه ذهن از آن خرسند است زیرا بدون عادت و تنها با توانایی های خود نمی تواند جایی را برای ما نشستنی کند.
ص۷۰

چقدر قشنگ از «عادت» و «عادت کردن» گفته.

پیش به سوی مارسل پروست
گمونم دیگه اینقدر کتاب خوندم و نقد خوندم که سواد خوندن کارهای پروست رو پیدا کرده باشم.
بعد از سه سال که از کنار گذاشتن این اثر میگذره قراره تو یه جمع خوب و با سواد بخونمش.
خیلی هیجان دارم:)
هووووووف