Fahime’s Reviews > سایه‌ی سنگین خانم الف > Status Update

برای داشتن خانواده‌ای معمولی و ساده، حقیرانه حسرت می‌خوردیم. خانواده‌ای که لازم نیست هر کس همزمان همه چیز باشد- زن باشد و مرد، منطقی باشد و احساسی، منعطف باشد و خشک، احساساتی باشد و معمولی- خانواده‌ای متفاوت با رسم زمانه‌ی ما، که بار مسئولیتی عظیم و درهم بر شانه‌هایمان می‌گذارد تا ما را همزمان در همه‌ی نقش‌ها فرو ببرد و تازه همین هم باز کم باشد.

پایان نه مختصرترین اهمال را بر ما می‌بخشاید، نه نادیده‌انگاشتنی‌ترین قصور را.

وقتی از سرپرستم درباره‌ی جایگاهی که دانشکده سال‌هاست قول اعلامش را داده پرسیدم، دست‌هایش را گشود و گفت:
چه بگویم؟ منتظریم که چندتایی از پیرمردها بمیرند؛ ولی خیلی پوست کلفت‌اند!