Esrafil’s Reviews > Story of Civilization > Status Update

مردم ژاپن، که در عصر امپراطوری به هشت سی (طبقه منفصل یا کاست) تقسیم شده بودند، در عهد ملوک الطوایفی به صورت چهار طبقه یا بلکه صنف درآمدند: طبقه سامورای، طبقه صنعتگر، طبقه کشاورز، و طبقه بازرگان، که پست تر از سه طبقه دیگر به شمار می‌رفت.

راستی، چرا غالباً مردان بزرگ فرزندانی میانه حال دارند؟ آیا علتش این است که ترکیب ژنهایی که این فرزندان از آنها پدید آمده‌اند، یعنی آمیزش صفات اجدادی و امکانات زیستی، اتفاقی است، و نباید چشم به راه برگشتشان بود؟ یا علتش این است که فرد نابغه نیرویی را که ممکن است به نسل خود انتقال دهد، در اندیشه و کار سخت تمام می کند و فقط خون رقیق را برای وراثش می گذارد؟ یا علتش این است که آسایشی که فرزندان دارند آنها را فاسد می‌کند؟

چه نیکو گفته‌اند که زیر آسمان هیچ چیز تازه‌ای وجود ندارد، و تفاوت زن ابتدای جهان و زن امروز به اندازه‌ای ناچیز است که از سوراخ سوزن میگذرد.
استاد وولی در گور ملکه شوب - اد سرخابدانی از زمرد کبود مایل به سبز، و سنجاق‌های طلایی ته فیروزه‌ای به دست آورد، نیز دستگاه اسباب بزکی صدفیی یافت که در آن با طلا منبت‌کاری شده بود. منقاشی بود که برای پیراستن موهای ابرو به کار میرفته است. انگشتر و گردنبند‌هایی از جنس طلا..

استاد وولی در گور ملکه شوب - اد سرخابدانی از زمرد کبود مایل به سبز، و سنجاق‌های طلایی ته فیروزه‌ای به دست آورد، نیز دستگاه اسباب بزکی صدفیی یافت که در آن با طلا منبت‌کاری شده بود، منقاشی بود که برای پیراستن موهای ابرو به کار میرفته است. انگشتر و گردنبند هایی که از جنس طلا بودند.
چه نیکو گفته‌اند که زیر آسمان هیچ چیز تازه‌ای وجود ندارد، و تفاوت زن ابتدای جهان و زن امروز به اندازه‌ای ناچیز است که از سوراخ سوزن میگذرد.

اساطیر دینی، حتی در آن روزگار دور، در جان و خرد آدمی ریشه دوانیده بود. چون مردم سومری با
مردگان خود خوراکی‌ها و افزارهای زندگی را در گور می‌نهادند، میتوان چنین فرض کرد که آن مردم به زندگی در سرای دیگر باور داشته‌اند.
جلد1/ کتاب اول، فصل هفتم "سومر"

ظاهراً چنان به نظر میرسد که، در آغاز کار، خدایان گوشت
آدمی را به همه چیز ترجیح میدادند، ولی چون اندیشه‌های اخلاقی در مردم رشد پیدا کرد، خدایان نیز ناچار به
گوشت جانوران راضی شدند. در خرابه‌های سومری لوح‌های به دست آمده است که در آن پاره‌ای دعاها نوشته است؛
این دستور دینی عجیب در آنجا دیده میشود «بره جانشین و فدیۀ آدمی است؛ وی بره‌ای را به جای جان خود
بخشیده است»
جلد1/ کتاب اول، فصل هفتم "سومر"

ظاهراً چنان به نظر میرسد که، در آغاز کار، خدایان گوشت آدمی را به همه چیز ترجیح میدادند، ولی چون اندیشه‌های اخلاقی در مردم رشد پیدا کرد، خدایان نیز ناچار به گوشت جانوران راضی شدند. در خرابه‌های سومری لوح‌های به دست آمده است که در آن پارهای دعاها نوشته است؛ این دستور دینی عجیب در آنجا دیده میشود «بره جانشین و فدیۀ آدمی است؛ وی بره‌ای را به جای جان خود بخشیده است»
جلد1/ کتاب اول، فصل هفتم "سومر"

هر شهر تا آنجا که میتوانست خود را برای نگاهداری استقلال خویش غیور و متعصب نشان میداد و براي خود شاه خاصی داشت به نام پاتسی یا کاهن - شاه؛ از همین کلمه آشکار میشود که حکومت تا چه حد با دین پیوستگی
داشته است. در حدود 2800 ق.م، با توسعۀ تجارت، دیگر امکان آن نبود که این جدایی میان شهرها برقرار بماند؛ به
همین جهت، از مجموعۀ آنها «امپراطوری‌هایی» به وجود آمد.
جلد1/ کتاب اول، فصل هفتم "سومر"