Amin’s Reviews > درک یک پایان > Status Update

«گاهی فکر می‌کنم مقصود زندگی آشتی دادن ماست با مرگ آتی از طریق فرسایش تدریجی ما، با نشان دادن به ما که زندگی، هرچه هم به درازا بکشد، آن طورها که تعریف می کنند نیست.»

گاهی در متن با خودم مواجه میشم و برام آزاردهنده‌ست.

زمان چگونه ابتدا ما را بر جای خود می نشاند و سپس به شگفتی می‌اندازد. خیال می‌کردیم بالغ و عاقل شده‌ایم درحالی که فقط جانب احتیاط نگه می‌داشتیم. گمان می کردیم مسئولیت پذیر شده‌ایم و حال آن که فقط ترسو شده بودیم. آنچه واقع گرایی می‌خواندیم رو گرداندن از چیزها به جای روبه‌رو شدن با چیزها از کار درآمد. زمان... بگذار زمان کافی بگذرد، آن وقت بهترین تصمیمات‌مان دمدمی و یقین‌های‌مان بلهوسی جلوه خواهد کرد.

خوندش برام مثل خوردن شکلاته.