Saman Nourkhalaj’s Reviews > آخرین پر سیمرغ > Status Update

من تنها جهانی میخواهم بدون ِ رنج.جهانی که گلوی پسران به دست ِ پدران دریده نشود.جهانی که در آن کیفر ِ عشق،تاریکی ِ چاه نباشد.جهانی که در آن بهای ِ گناه،فرسودن ِ آدمی در تنهایی و جنون نباشد...

- اما وقتی خوب فکر کنیم،می بینیم واقعاً هیچ طوری نمیشود..پس من میگذارم آن آدم ِ درون چاه برای همیشه درون چاه بماند.
- تو رذلی.
- من فقط بی تفاوتم.

به اطرافم نگاه میکنم و می بینم خیلی چیزها هستند که همیشه یک جور اتفاق می افتند؛همیشه و برای ابد.

بیزارم از آنهایی که میگویند بعضی وقت ها شده که چیزی از دستم به زمین افتاده و من روزها ایستاده ام و به آن نگاه کرده ام.

کلمات گم شده بودند در صدای من.

بدبخت کشوری که احتیاج به قهرمان دارد.

ذهن ِ آدمی را از دسترس رنج به دور نگه داشتن،رستگاریست.

آمده ام تا چشم در چشم مرگ انداخته باشم،تا مرگ بداند که من روئین تنم،نه به جادو و سحر،روئین تنم به آنچه خود خواسته ام.

می ترسم.می ترسم از این همه هیاهوی بی قراری خودم.

سرزمین آدمی همان جاییست که دل ماندگار می شود..