Romina’s Reviews > هفت روز شاد > Status Update

"فریاد زد:
-بس کن محض رضای خدا. یه بارم که تصمیم گرفتی به حرف زدن، داری چرت و پرت تحویلم میدی!
-چرت و پرت نیست.
بلندتر فریاد زد:
-هست! هرجمله‌ای که درباره جدا شدن من از تو باشه، چرت و پرته!
تکانم داد:
-فهمیدی؟ چرت و پرته!
صدایش به قدری بلند بود که حس می‌کردم به گوش تمام شهر می‌رسد:
-چرت و پرت محض!"

کاش همه یکی رو دوست داشته باشیم که توی تاریک‌ترین روزامونم نخواد بریم:)

من خیلی این رمان رو دوست دادم...حتی بیشتر از هفت روز غمگین!
خیلی به شقایق بابت نوشتنش افتخار می‌کنم.
نوشتن از "عاشق شدن" آدما آسونه، نوشتن از مشکلات "عاشق موندن" آدما سخته.
نوشتن از مشکلات روابط و ازدواج خیلی مهمه...
کاری که توی جامعه‌ی ما کم انجام میشه.

هنوز نگاهم را دوباره نفرستاده بودم سراغ تو که سرم کشیده شد و یک آن، نفهمیدم که چه اتفاقی افتاد.
قلبم؟ نزد!
دستانم؟ خشک شد روی هوا!
نفسم؟ حبس شد!
نگاهم؟ خیره ماند روی ته‌ریشت!
و اما رستا؟ مات! کیش نه‌ها! مات!
"چیکار کردی؟"
"بوسیدمت."

و این نمونه‌ی بارز اینه که چرا عاشق شقایق لامعی و قلمشم:)
هرچند اون وسط چند پاراگراف رو جا انداختم ولی خدایا...قلبم.

وای به حالِ "من"، اگر "تو" با این لب‌ها دیگری را...

یادم رفته بود قلم شقایق لامعی رو چقدررر دوست دارم
و یادم رفته بود چند وقته از رستا و ناصر نخوندم:)