Ayshan’s Reviews > استخوان‌های دوست‌داشتنی > Status Update

یکی از کار هایی که موقع ناراحتی عصبانیت یا حتی خوشحالی انجام می‌دم، خوندن و نوشتنه. این روزا بیشتر از هر زمانی توی یه سال گذشته نوشتم و موقع نوشتن راجع‌به اتفاقات اخیر و آزادی و وطن و بقیه چیز ها به این فکر می‌کردم که ممکنه یه روزی یه نفری دفتر منو پیدا کنه و بخونه و با وجود اینکه اون زمان من زنده نیستم ولی با نوشته‌هام با من تو این دوره زمانی زندگی کنه و روث تو این کتاب بیشتر از هر شخصیتی منو وادار به نوشتن می‌‌کنه.

_آن مرد اصلا خجالت نمی‌کشد.
او گفت:
_واقعا.
و به همین سادگی نظرش را گفت. در بهشت من زیاد حرف مفت زده نمی‌شد.