Hadi’s Reviews > فرهنگ اندیشه‌های سیاسی > Status Update

ماتریالیسم دیالکتیکی انگلس:
برخلاف ماتریالیسم تاریخی مارکس، نظریه انگلس را نمی‌توان خدمت بزرگی به فلسفه دانست.
رویکرد انگلس بر "طبیعتِ خود نقضگر فرایندها" تاکید داشت و حرکت دیالکتیکی القا کننده پیشرفت از طریق تضاد میان نیروهای متضاد بود.
این بازگشت به بازسازی متافیزیکی هگلی تاریخ جهان، ماتریالیسم دیالکتیکی نام گرفت و تنها کاری که انگلس کرد "ماده" را جایگزین "روح" به عنوان گوهر هستی‌شناختی نهفته در زیر حرکت، قرار داد.

برنشتاین، نظریه پرداز تجدیدنظرطلبی در حزب سوسیال دموکرات آلمان: حزب می‌بایست علنا بپذیرد که حزبی اصلاح طلب است و نه انقلابی و نیتش اکنون دموکراتیک است و نه سوسیالیستی، که مطالبه غایی آن است. در غیر این‌صورت حزب سرنوشت غمباری پیدا می کند. "هدف نهایی هر چه باشد برای من هیچ مهم نیست و در عوض خود جنبش همه چیز است"
وی نظریه و عمل را روبه‌روی هم قرار داد و در این رویارویی نظریه را آنقدر پایین آورد تا با عمل سازگار شود.

۳ روایت اصلی از مارکسیسم:
۱.سوسیال دموکرات: تفسیر اولیه و نزدیکترین روایت از لحاظ زمانی به مارکس، برمبنای اعتقاد به ماتریالیسم تاریخی و ضرورت اجتماعی، بیشتر طرفدار اصلاح و حرکت آرام بودند تا انقلاب.
۲.بلشویستی-لنینیستی: ملغمه‌ی کمونیسم شوروی، شروع با لنین و نابودی با استالین!
۳.اگزیستانسیالیستی: تحت تاثیر نوشته‌های اولیه‌ی مارکس، تقلیل به نظریه "از خودبیگانگی" و تبدیل مارکسیسم به فلسفه اخلاقی (سارتر و مرلوپونتی)

سوسیالیسم بیان اعتقاد به توانایی توده‌های انسانی برای غلبه بر ازخودبیگانگی یا بیگانگی از ذات طبیعی خویش است.
هدف غایی سوسیالیسم، معیاری که با آن نظام های مدعی سوسیالیستی بودن به درستی سنجیده می‌شوند، بنابه کلام مارکس در "مانیفست":
خلق اجتماعی است که در آن پرورش و پیشرفت آزادانه‌ی هر فرد شرط پرورش و پیشرفت آزادانه همگان است.

سوسیالیسم در مقام یک جنبش سیاسی مدرن دردهه‌های آغازین و میانی قرن نوزدهم سربرآورد اما در مقام یک اندیشه می توان رد آن را در زمان های بسیار دور تر در اسطوره فلسفه و الهیات پیدا کرد سوسیالیسم در ساده‌ترین معنایش باور به این است که همه تولید کنندگان باید سه مساوی از حاصل کار مشترک ببرند اما در سطح عمیق تر سوسیالیسم چیزی بیش از یک فرمول اقتصادی صرف است وحتی چیزی بیش از تجویز عدالت.

اصطلاح لنینیسم در دوران لنین در شوروی مصطلح نبود چون لنین چنین چیزی را تحمل نمی‌کرد چون مدعی بود که آموز‌ه‌ی او همان مارکسیسم است.
استالین ابتدا کیش لنینیستی را صورت بندی کرد و بعد ارکان ایمان آن را تدوین کرد به دنبال آن پس از آنکه حکم داد لنینیسم، "مارکسیسم عصر امپریالیسم" است ضروری دید که پیوندی میان آن و مارکس هم برقرار کند. بدین ترتیب اصطلاح "مارکسیسم-لنینیسم" برای مجموعه عقاید "استالین" به کار گرفته شد.

ایدئولوژی کمونیسم شوروی در یک نقطه حسابش را با برنامه‌های فرانسوی و آلمانی جدا میکرد:
شرط ضروری این انقلاب اجتماعی، "دیکتاتوری پرولتاریا" یعنی قبضه‌ی قدرت سیاسی توسط پرولتاریا، که قادرش می‌سازد همه‌ی مقاومت‌های استثمارگران را درهم بشکند..

سیاست توتالیتری:
۱.یک ایدئولوژی رسمی منحصر به فرد و جامع‌الدعا مبتنی بر رد رادیکالی برخی جنبه‌های گذشته و ادعاهای هزاره‌ای برای آینده.
۲.جنبش توده‌ای متمرکز که مدعی برابری بی‌طبقه اما سازمان یافته به صورت حزب واحدِ انحصاریِ سلسله‌مراتبیِ تحت رهبری اقتدارگرا است.
۳.کنترل کامل وسایل ارتباطی و قوای قهریه.
۴.هدایت بروکراتیک اقتصاد و روابط اجتماعی از طریق کنترل دولتی یا اجتماعی کردن.

توتالیتریسم:
پیش از هرچیز این رژیمها حق حیات برای احزاب و گروه‌های سیاسی رقیب قائل نیستند و به آزادی فردی نیز اعتقادی ندارند.
در توتالیتریسم حکومت در انحصار مطلق یک حزب، یک دارودسته سیاسی یا یک "رهبر" است. این حاکمان برتر که به خود آرایه‌ی خطاناپذیری میبندند خواستار نوعی ستایش شبه مذهبی از سوی توده‌ها هستند، حزب یا "رهبر" همیشه برحق است...

حقوق لیبرالی:
۱.حقوق اجتماعی:
حق برخورداری از آموزش
حق انتخاب شغل
حق انتخاب شریک زندگی
حق استخدام با حقوق مکفی
حق برخورداری از حداقل استاندارد زندگی، چه شاغل چه بیکار
حق داشتن حریم خصوصی
۲.حقوق سیاسی:
حق بیان و نشر عقاید
حق تشکیل انجمن‌ها و اجتماعات
حق محاکمه شدن و دفاع از خود در دادگاه‌هایی که تحت فشار سیاسی نباشند.
حق شرکت در انتخابات آزاد