Apostragedia’s Reviews > Kumandanı Öldürmek > Status Update

aslında çok saçma ama insanı içine alıyor bir şekilde. murakaminin en iyi bildiği şey

Yaşlanmak insan için ölümden de garip bir şeydi belki. insanın hayal gücünün çok ötesine geçen bir şey. Bir gün birileri çıkıp sana artık bu dünya için biyolojik olarak (ve toplumsal olarak da) gereksiz olduğunu söylüyordu, yok olsan da olur diyordu.

Sonra gece yarısı bir buçukta gözlerimi açtım ve bir daha da uyuyamadım. Sabah olana dek geçen zaman korkutucu derecede uzun geldi, yapayalnız hissettim. Ne kitap okuyabildim ne de müzik dinleyebildim; öylece bir başıma kanepede oturup hiçbir şey yapmadan karanlığa doğru bakıp durdum. Kafamdan bin türlü düşünce geçti. Ve çoğunu düşünmemem gerekirdi.

İki yaşam üst üste geçip bir olmuş, altı yıl sonra da birbirinden ayrılıyordu. Hepsi buydu. (...) O öğleden sonra masanın üzerindeki zarfa boş boş bakarken, o zarfın içine altı yıla varan evliliğimin ağırlığının öylece tıkılmış olduğunu düşündüm. Bütün o zaman -ona bizim bir dolu anımız, bir dolu duygumuz bulaşmıştı- sıradan bir resmi zarfın içine tıkılmış, orada soluğu ağır ağır kesilerek ölüp gidiyordu.

great gatsby'e göz kırpmamış, great gatsby'i uyarlayıp kitabın kurgusunun ortasına yerleştirmiş, yakışmadı murakami, biraz yaratıcılık kardeşim you can do better biliyoruz bunu

İnsanın mümkün olduğunca bilmezden gelmesinin daha iyi olacağı şeyler vardır. Ancak insanın bunları sonsuza dek öğrenmemesi mümkün değildir. Zamanı gelince, insan iki kulağını kapatsa bile bir şekilde o ses havayla süzülüp gelir, o kişinin yüreğine girer ve onu yiyip bitirir. Bunun önüne geçilmez.

Bazen yaşamlarımızda gerçeklik ile gerçek dışının sınırının net bir şekilde anlaşılamayacağı durumlar olur. O sınır sanki keyfine göre bir gidiyor bir geliyor gibidir. Bu harekete çok dikkat etmek gerekir. Eğer yeterince dikkat etmezsek o an hangi tarafta olduğumuzu anlamayabiliriz.

o taşın altındaki her neyse kumandanı öldürmek tablosunda sol altta bulunan yabancıyla bir bağlantısı olmalı.