aleyna’s Reviews > İçi Boş Yeminler > Status Update

Ben kandırabilecekleri güzel bir kızdan ibaret değildim. Ben karanlığın ta kendisiydim ve damarlarımda akan güç her zamankinden daha kuvvetliydi.

Görünüşüne pek önem veren biri olduğum söylenemezdi ama hep güzel olduğuna inandığım tek özelliğim saçlarımdı.

... Bu hissizliğin sebebi başkaydı.
Pes etmişlik.
Hayal kırıklığı.
Umutsuz bir kalp.

"Haklısın. Ben değilim. Ben Abriella'yım, sorumlu kız. Sert kız. Sıkıcı kız. Yalnız kız."

Bu kadar umut mu? Beni hiç tanımamış mıydı yoksa? Ben tanıdığım en az umutlu kişiydim.

..., zorlu bir hayat yaşaman ve kendine ait sadece küçük bir odan olmasının hiç önemi yoktu sanki. Her şey için çok çalışman gerekmesinin önemi yoktu. Kitap okuduğun zaman, başka yerlere gidiyordun. Başka biri oluyordun.

Benden bir şeyler saklamalarından bıkmıştım. Güvenmek zorunda kaldığım insanların hiçbir konuda bana güvenmemesinden bıkmıştım.

"Ben umut etmem. Tam bir zaman kaybı. Tehlikeli de."
"İşte bu konuda yanılıyorsun. Asıl tehlikeli olan umut etmemektir."
"Ya umut edecek bir şey kalmadıysa?"

Benim arkadaşa ihtiyacım olduğunu nereden biliyordu ki? Kimse böyle bir ihtiyacım olduğunu düşünmezdi. Hatta diğerleri beni soğuk ve mesafeli olarak görürdü. İstifini bozmaya hiç niyeti olmayan bir münzeviydim onların gözünde.

bunu yeni fark ediyordum. Farkına varmadan... umut etmiştim.