FATEMEH’s Reviews > سنگ آفتاب > Status Update

نفس‌نفس‌زدن تو را در سایه می‌شنوم…

هیچ‌چیز نمی‌گذرد، تنها خورشید است
که پلک می‌زند، به کندی حرکت می‌کند، هیچ‌چیز،
هیچ فدیه‌ای نیست، زمان هیچگاه به عقب باز نمی‌گردد،
مردگان همان‌جا که به مرگ باز بسته شده‌اند باقی می‌مانند،
و هیچ‌گاه با مرگ دیگری نمی‌میرند،
هر یک زندانی حرکات خویش است، دست‌نیافتنی،
آن‌ها از میان تنهایی‌شان، از میان مرگشان
بی‌آنکه نگاه کنند لاینقطع به ما می‌نگرند،
مرگ اکنون مجسمهٔ زندگی‌شان شده است،

تو چون سنبله‌ی گندم در دست‌های من رشد می‌کنی،
تو چون سنجابی در دست‌های من می‌لرزی،
تو چون هزاران پرنده می‌پری،
خنده‌ی تو بر من می‌پاشد،
سر تو چون ستاره‌ی کوچکی‌ست در دست‌های من،
آن‌گاه که تو لبخندزنان نارنج می‌خوری
جهان دوباره سبز می‌شود.
جهان دگرگون می‌شود
اگر دو تن یکدیگر را با گیجی در آغوش بکشند
و روی سبزه بیفتند، آسمان پایین می‌آید،
درختان سر می‌کشند، هیچ‌چیز جز فضا نیست،

دهان تو بوی خاک دارد. دهان تو بویناک زهر زمان است.

تو آن جام خونی که جلاد بر سر دست می‌برد

من بر لبهٔ تیغ اندیشه‌ات راه می‌روم

جهان اکنون از ورای جسم تو نمایان است