Gypsy’s Reviews > خانواده پاسکوال دوآرته > Status Update

خدایا چقدر کشته ها از سرانجامشان بیخبرند!

لبخند زد، همانطوری که همیشه میزد. لبخندی غمزده و حاکی از خستگی، لبخندی که روی لب بدبخت های خوش قلب دیده میشود.

دیر یا زود در این زندگی هر چیزی از راه میرسد، غیر از بخشش برای اعمال خطایی که انسان مرتکب شده.

- مطمئنی؟
- همانقدر مطمئنم که الان آفتاب است.

یک لانه افعی توی سینه ام می لولید. توی هر قطرۀ خونم عقربی بود آمادۀ نیش زدن.

نه عشق کار یکی دو روز است، نه نفرت.

خار توی پهلویم شروع کرد به خارش. انگار کسی بهش دست میکشید. چرا همان موقع درش نیاورده بودم؟ تا امروز هم نمیدانم.

همیشه، حتی در پست ترین اراذل، چه نر و چه ماده، رد پایی از خوبی دیده میشود.