Gypsy’s Reviews > خانواده پاسکوال دوآرته > Status Update

خدایا چقدر کشته ها از سرانجامشان بیخبرند!

لبخند زد، همانطوری که همیشه میزد. لبخندی غمزده و حاکی از خستگی، لبخندی که روی لب بدبخت های خوش قلب دیده میشود.

- مطمئنی؟
- همانقدر مطمئنم که الان آفتاب است.

یک لانه افعی توی سینه ام می لولید. توی هر قطرۀ خونم عقربی بود آمادۀ نیش زدن.

توی گلویم چنان تلخ است که حس میکنم قلبم به جای خون، صفرا تلنبه میکند.

نه عشق کار یکی دو روز است، نه نفرت.

خار توی پهلویم شروع کرد به خارش. انگار کسی بهش دست میکشید. چرا همان موقع درش نیاورده بودم؟ تا امروز هم نمیدانم.

همیشه، حتی در پست ترین اراذل، چه نر و چه ماده، رد پایی از خوبی دیده میشود.