Shaghayegh’s Reviews > خویشاوندی با خورشید و باران: گزیده اشعار > Status Update

خب مترجم عزیز، این تفاسیر رو لابه‌لای شعرها می‌گنجوندی که حین خوندن بیشتر بفهمم. اون آخر کار چه فایده‌ای داره که پانویس‌ها هم رو می‌کنی :/

"پس شما را کدام دارایی بازمانده؟..."
"مرا؟ بقای بی‌امید."

مثل گربه‌ای‌ام که زنده سوزانده باشندش
به چرخ‌های تراکتور زیر کرده باشندش
پسربچه‌ها از درخت انجیر آویخته باشندش
شش از هفت جانش اما باقی مانده باشد

و در اوج درد می‌فهمیم
نوری که به امیدش زیسته‌ایم
رؤیایی بیش نبوده است،
بی‌منطق و خیالی
و اکنون
سرچشمه‌‌ی اشک‌های شرم.

هر چند حیاتی‌ترین دغدغه‌ی زنده ماندن در من مرده است
بسی عمر به غمگینی و بسی سالیان به بی‌کاری هدر کرده‌ام
من، این قربانی متوحش امیدهای پُروسواس.

هرگز خواهم توانست باز کار کردن
در شور و شوق محض
هنگام که می‌دانم تاریخ ما سر آمده است؟