پرهام نکوطلبان’s Reviews > سرگذشت موسیقی ایران > Status Update

شاگردای درویش‌خان یکی از دیگری خفن‌تر و بهتر: صبا، سنجری، درگاهی، نی‌داوود، معروفی و...
بعد خالقی با یه‌سری از اینا تو مدرسه‌ی موسیقی وزیری هم‌کلاس بوده
فکرشو بکن :)

با ضرب و تصانیف عارف دمی گذارندیم و خوش دمی بود =)

با تصانیف شیدا و گذشتگان و شعرهای عامه آشنا شدم =)

با طاهرزاده آشنا شدم و حکایات جذاب و شیرینی خوندم که شبمو ساخت.

بخش موسیقی مذهبی رو شروع کردم و رسیدم وسطاش
جالبه :)

سرگذشت درویش‌خان به پایان رسید. با رکن‌الدین‌خان هم آشنا شدم و فهمیدم نوای «ویولن همسایه» برای چه کسی بوده. تصنیف «باد خزان» رو هم با صدای شجریان گوش دادم، با شعری از ملک‌الشعرا بهار و از ساخته‌های درویش‌خان.

خالقی جون برگشت اصفهان و کودتا شد و رضاخان اومد سر کار. چقدر سفر کردن تو قدیم مزخرف بوده و چقدر آدم علاف می‌شده :///
ضمن این‌که صحبت از اپرت «رستاخیز شهریاران ایران» هم شد که من پیش‌تر این اپرت رو تو کتابی به‌نام «اپرت‌ها: میرزاده‌ی عشقی» از نشر قطره خونده بودم 😁

دل هوس سبزه و صحرا ندارد
میل به گل‌گشت و تماشا ندارد
دل سرِ همراهی با ما ندارد
خون شود این دل که شکیبا ندارد

خاندان هنر و تار فعلاً بای‌بای!
جالبه که در تاریخ عضدی اومده که آقامحمدخان دوتار می‌زده =)

رسیدیم به خاندان هنر و آقاعلی‌اکبر فراهانی و برادرزاده‌ش آقاغلام‌حسین و پسرای آقاعلی‌اکبر یعنی میرزاعبدالله و آقاحسین‌قلی. سر این آخری وایسادیم چون داشت خیلی پیچیده می‌شد 😅