Luc van den Heuvel’s Reviews > De vijfenzeventig bladen > Status Update

Want de noodzaak van de reis staat borg voor de eigenheid van steden of landen.

En al neemt het in de rangorde der deugden slechts de tweede plaats in, alleen het verstand is in staat te verkondigen dat het instinct op de eerste plaats hoort te staan.

Wat het verstand ons onder de naam verleden teruggeeft is niet het verleden. In werkelijkheid incarneert en verbergt elk uur van ons leven zich zodra het dood is in een materiaal voorwerp, net als de zielen van de gestorvenen in sommige volkslegenden. Daarin blijft het gevangen, voor altijd gevangen, tenzij we dat voorwerp tegenkomen.

Soms ontdekken we pas op het einde van ons leven dat een bepaalde vrouw, die in onze ogen deugdzaam en kil was, in werkelijkheid minnaars had, dat wij een van hen hadden kunnen zijn.

Overigens had ze door haar verheven geest een echte afkeer van onbenulligheden, van alle kunstmatige genoegens.

Maar de kus in bed was mijn viaticum, de kleine offergave die men in de oudheid aan de doden vasthechtte als ze in hun graf werden gelegd om te voorkomen dat ze bang werden tijdens de duistere reis.