Reyhaneh’s Reviews > سه دفتر > Status Update

درست سر شعر "کوچه" ی معروف

شبی همراه این اندوه جانکاه
مرا با شوخ چشمی گفتگو بود
نه چون من های و هوی شاعری داشت
ولی شعر مجسم چشم او بود

من نیز چو خورشید دلم زنده به عشق است
راه دل خود را نتوانم که نپویم
هر صبح در آیینه ی جادویی خورشید
چون مینگرم،او همه من، من همه اویم

لب خشکم ببین چشم ترم را
بیا از باده پر کن ساغرم را
دلم در تنگنای این قفس مرد
رسید آن دم که بگشایی پرم را

خوشم با این چنین دیوانگی ها
که میخندم به آن فرزانگی ها

تا با هزار ناز کنی یک نظر به ما
ما یک دل و هزار تمنا نشسته ایم