your tea and my books’s Reviews > เจ้าจันท์ผมหอม นิราศพระธาตุอินทร์แขวน > Status Update

เทียนหลังย้อย น้ำตาหยดหยาด

โหหหหหห

“ข้ารู้ ข้าเข้าใจมาตลอด ข้ามันชาติเชื้อต้อยต่ำ ข้าเป็นพ่อค้า บ่แม่นเชื้อเจ้า ข้ามันคนบ่เลาบ่งาม ข้ามันมีเมียแล้ว แต่ข้ารักเจ้าจันท์ รักซื่อรักใสบ่เคยคดเลี้ยว ข้าบ่ผิดที่รักเจ้าจันท์ ติดแต่ว่าข้ามันบ่เจียมตัว ข้ารักเจ้าจันท์ แต่เจ้าจันท์รักเจ้าหล้าอินทะ เจ้าชายงามผู้นั้นเป็นชายดีเหมาะสม ส่วนตัวข้า ข้ามันบ่เหมาะบ่สม-”

😭😭😭😭

“…ตนท่านว่าใส่หมวกหัวคำก็หนัก ใส่เกือกตีนทิพย์ก็หนัก”
“ข้าเลี้ยงผมหอมก็หนัก”
🥺🥺🥺🥺🥺🫳🏻🫳🏻🫳🏻🫳🏻

“ข้าเป็นหนี้สูนัก พ่อเลี้ยง”
“ได้ยินเจ้าจันท์ว่าดั่งนี้ ถึงตายเป็นผีข้าก็บ่น้อยบ่แหนง”

“เอื้องแซะงามนัก”
“ข้าจะขึ้นไปเอา”
“สูขึ้นบ่ได้ พ่อเลี้ยง”
“ข้าขึ้นได้ สูงกว่านี้ข้าก็ขึ้นได้”
“สูงล้ำแหงนคอตั้งบ่า ตกลงมาก็ตาย เราบ่เอา”
“เอาเทอะ แก้วอยู่เหนือ แสงอยู่ใต้ ขอแต่เจ้าจันท์ปรารถนา ข้าหามาได้หมด”

ชั้นชอบฉากนี้มากๆๆๆ ㅠ.ㅠ แอบเขินนิด ๆ

“…ปากมันว่ารักแต่มือมันเหมือนถือมีด ปากมันว่าแท้ ใจมันบ่ตาม เอาน้ำใสงามปิดบังขุ่นใต้…” ความเปรียบเรื่องนี้โหดมากอะ ใช้คำน้อยแต่ความหมายชัด สมมง

“…ถึงข้าจะตายเป็นผี ผีข้าก็จะปกห่มเจ้าจันท์ไว้ เชื่อใจข้าเทอะ”

“คำพูดคำจาข้าว่าด้วยซื่อ จะเคียดข้าก็เคียดข้าเทอะ สืบไปมื้อหน้า แล้ววันหนึ่งเจ้าจันท์จะต้องรักข้า”
“รอเราตายเสียก่อน พ่อเลี้ยง เกิดใหม่ชาติหน้าบางทีเราจะรักสู”

Enemies to lovers แบบพีเรียดปะ แต่เป็น safe zone ของชั้นจิง ๆ อ่านซ้ำอยู่อย่างนั้น 🥺🥺🥺🫳🏻🫳🏻🫳🏻✨✨✨✨✨