sAmAnE’s Reviews > به زبان مادری گریه می‌کنیم > Status Update

راستش داستان‌نویس یا شاعری که بیشتر از هزار کتاب در کتابخانه‌اش داشته باشد مشکوک است. از خودم می‌پرسم چنین آدمی برای چه می‌نویسد. تنها مقصود نوشتن تسکین درد فقدان چیزی خواندنی است. وقتی جایی خالی، جای خالی کتابی خاص، را در کتابخانه‌مان می‌بینیم دلیل کافی داریم که قلم برداریم و به برازنده‌ترین شکل ممکن خودمان آن را بنویسیم. نوشتن برای جبران کاستی‌ها. نوشتن برای استمرار خواندن.