Kamil’s Reviews > HellPunk > Status Update

Końcówka wreszcie dająca coś czego faktycznie brakowało przez prawie całość książki … dreszczyku. I nie mówię, że całość książki była nudna, ale bardzo rozciągnięta w czasie i momentami brakowało werwy czy słowa.

No nie wiem… bo strasznie ta książka daje do myślenia lecz coś w niej jest odpychającego…

Ciężka? Traumatyczna? Pouczająca? Dająca do myślenia, że warto lub nie warto prosić o pomoc?

Było mocno lecz to prostu enemies to lovers jest i tyle…

Już było dobrze! I krindż nastał!

Nie wiem czy dobrze mnie rozumiecie. Z jednej strony mocne fragmenty tłumacząc z domyśle temat nękania lecz z drugiej strony masz przytłaczające wstawki przekleństw i dziwnych niepotrzebnie dodanych zwrotów by podkreślić „młodzieżowość” książki…

Nie wiem dlaczego ale mam takie uczucie, że autorka chciała by wydźwięk był mocny lecz uszło lekko, i mimo że używa tych slangów tam czy tam, do tego przekleństw… bo trzeba się wczuć w klimat, lecz czy to przyciągnie tak czytelników czy odepchnie? Nie wiem … a zostało drugie tyle książki.

Po 40% książki dopiero zaczyna się coś co przykuwa uwagę… słabiutko…

… czytam…

Rozpierdziel emocjonalny tej książki się co najmniej dziwny, więc nie wiem czy dotrwam do końca czy nie, ale sprawdzę to dla was.

… najpierw miła i sympatyczna, później depcze negatywnie zwrotami… nie wiem co tu odyebało.

Nie wiem czy ja jestem za stary czy tak na mnie działają te dialogi, ale ta ilość chamskich tekstów i chamskich dialogów czy odżywek mnie traumatyzuje…
Jeśli to miało przyciągnąć te 16-18-latki to spoko udało się, bo dla mnie jest to żenujące…